olma, burada olduğunu menden başqa heç kim bilmir.-dedi. Sonra diqqetle Leylaya baxaraq.-Danışmaq isteyirsen?-deye soruşdu. -Yoox, yox. -Herhalda bura kefinden gelmemisen. Çünki insan kefinden ağlamır. -Danışmaq istemirem, Eleddin.-Leyla bezgin halda dillendi. Eleddin daha heç ne soruşmadı. Araya çöken bir-neçe saniyelik sükutu ele Leylanın özü pozdu.-Men sadece onunla derleşmek, ona kömek elemek istedim. O ise bütün hirsini menden çıxdı. -Kenan? -Men onun adnı çekmedim.-Leyla duruxaraq teeccüble Eleddine baxdı. -Men ise kolidorun o biri ucunda esebi halda ancaq onu gördüm.-Leyla dinmedi. Hesret ifade eden gözlerle bir qeder onu süzen Eleddin çekine-çekine dillendi.-İnsan doğma bildiyi biri terefinden acılananda heyata nifret eleyir. Seni başa düşürem, amma... Leyla ilan vurmuştek dik atıldı. Gözlerini qaçıraraq: -Sen ne danışırsan?-deye qışqırdı.-O, mene doğma zad deyil. -Men ele bir şey dedim? Özünü niye ele verirsen? -Men özümü ele vermirem. Sen vabşe bura niye gelmisen e? -Leyla, niye bele özünden çıxırsan? Men ki, Kenanın adını çekmedim. Leyla durub getmek istedi. Bu an Eleddin onu qolundan tutaraq: -Yadından çıxarma qonşu, mene bir sirr borcun var.-dedi. -Sene heç bir borcum yoxdur.-deye Leyla qolunu çekerek bir-iki addım aralandı. Lakin Eleddin geri addım atmaq niyyetinde deyildi. -Men sene kömek elemek isteyirem, Sen ise bütün hirsini menden çıxırsan. Sence Kenandan bir ferqin qaldı? Dayanıb bir-neçe saniye onun dediklerini düşünen Leyla geri dönüb: -Seni bura o gönderib, he?-deye soruşdu.-Menim ağzımı ara, sonra da ona xeber ver. -İnan ki, Kenan indi senin ona qarşı münasibetini fikirleşecek halda deyil. Onun öz derdi özüne besdir. Men ise sene olan borcumu ödemek isteyirem. -Ne borcu? -Sirr saxlama borcu. Bilirem ki heç kime deye bilmediyin, seni inciden nelerse var. İnsan bele olanda danışmağa bir sirdaş axtarır. Sen o vaxt mene sirdaşlıq eledin. İndi men sene qulaq asmağa hazıram. Bax, eger men Kenana, ya qeyrisine nese demiş olsam, sen de menim

<< 1 ... 215 216 [217] 218 219 ... 558 >>