pillekeni qalxan Eliye sataşdı. Ona teref getdi. Eli onu burada görüb teeccüble: -Senden ne eceb, burada neyleyirsen?-deye xeber aldı. -Dünya turuna çıxmışdım, Amerikanı keşf eleyirdim. Neyleyecem, Sevili gözleyirem. -Sevili?-deye Eli qeribe-qeribe ona baxdı.-Sinfi sehv salmamısan? -E, yox e, Aygün müellime çağırıb.-deye İsmayıl akt zalını işare eledi. -Hee,doğrudan e, meni de çağırıb, men de ona göre buradayam. -Ne olub yene de, buralarda deyilsen? -Ne bilim e, smaylik. Aşiqe derd hemişe var. -Senin bu Ayan meselen de çox uzandı, men de bezdim. Neyi gözleyirsen ki, çıx qabağına de de sevdiyini. -Ehh smaylik, ele bilirsen, men istemirem? Qabağına çıxıb qışqıra-qışqıra sevdiyimi Ayana elan elemek istemiem? Amma...eslinde her şey yaxşı gedirdi, birce mektubu da o oxusaydı... Ele bu vaxt İsmayılın gözü arxada pilleleri qalxıb onlara yaxınlaşan Ayana sataşdı. Ayan danışılanları eşitmişdi, çünki üzünde qeribe bir ifade var idi. O, heç ne demeden onların yanından ötüb kitaxanaya girdi. Heyecandan üreyi yerinden qopan Eli İsmayıla baxdı: -Dediklerimizi eşitdi? -Mence eşitdi. Eli, bundan gözel fürset ola bilmez. Bu gün dedin, dedin, demedin qalacaq. İşlerin bele alınacağını tesevvür bele etmeyen Elinin indi istediyi bir şey var idi:Ayanın onu redd etmemesi. Çox keçmedi ki, Ayan kitabxanadan çıxıb pillekenlere doğru getdi. Elini cesaretlendiren İsmayıl ayaqkı yerine qayıtmış ve oradan maraqla olacaqları izlemeye başlamışdı. -Ayan,dayan.-deye Eli onun arxasınca gederek onu saxladı. -He.-deye Ayan heç ne olmamıştek aparmağa çalışırdı. -Şeyy...ee..bayaq burada eşitdiklerin...eslinde men...-Eli yene alemi bir-birine vurdu. -Narahat olma, Eli, men her şeyi bilirem. -Bilirsen?-Eli qaşlarını çatdı.-Ne bilirsen? -He, çoxdan bilirem. Eslinde bildiyimi sene dememeli idim. -Ha...ha...radan bilirsen? -O mende qalsın. Amma bilirem ki, bayaq burada danışdığın Ayan xalan qızı Ayandır, mektub da ona yazılıb. Yeni, narahat olma, men heç neyi sehv başa düşmemişem. Eli eşitdikleri qarşısında

<< 1 ... 218 219 [220] 221 222 ... 558 >>