sıxılmışdım. Çox darıxdırıcısan. Ne söhbetlerin maraqlıdır, ne çekdiyin şekiller qeşengdir, ne de özün bir şeye oxşayırsan...-İsmayıl bütün acığını sözlerile çıxmağa çalışırdı
-Yalan deyirsen, İsmayıl, sen bu deyilsen.-Sevil ağlayırdı.
-Besdir, gözünün suyunu axıtma! Özünü yazıq veziyyete qoyma, çıx get, buradan!-esebinden tir-tir esen İsmayıl barmağı ile dehlizi gösterdi.
-İsmayıl, ne olar, qulaq as!
-Sene dedim ki, cehennem ol, buradan! Yoxsa elimden bir xeta çıxacaq!
Neinki Sevil, hetta bayaqdan uzaqdan onlara baxan sinif yoldaşları da İsmayılı tanıya bilmirdiler. İsmayılın ise esebinden dişi dodağını kesirdi. O, heyatında heç bir qıza qarşı bele sert olmamışdı
Qorxusunda tir-tir esen ve göz yaşları yanağında quruyan Sevil qaça-qaça oradan aralandı. Bütün nezerlerin üstünde olduğunu hiss eleyen İsmayıl göz yaşlarını saxlaya bilemeyeceiynden qorxub qaça-qaça pillekenleri aşağı endi. Bir-birile işareleşen Eli ie Yusif de onun arxasınca düşdüler.

Qızlar Sevilin başına yığışmış, onu teselli etmeye çalışırdılar. Kimisi saçını oxşayır, kimisi gözünün yaşını silir, kimisi ise sadece ürek-direk verirdi. Sevil ise ne deyilenleri eşidir, ne de hiss edirdi. Gözlerini bir nöqteye zilleyib hereketsiz durmuşdu. Yalnız gözünden süzülüb yanağı boyu aşağı axan yaşlar onun ağladığını gösterirdi. Olanlardan xeber tutan Mirvari müellime özünü sinfe yetirdi. Onun sesi hele sinfe girmezden evvel dehlizden eşidilmeye başlamışdı.
-Ne olub yene burada? Bu ne oyundur çıxarmısınız?-deye-deye sinfe girse de Sevili bu halda görüb duruxdu, sakitce ona yaxınlaşaraq nevazişle başını oxşadı. Qızlar teeccüble bir-birilerine baxdılar. Sevil ise heç bir reaksiya vermir, gözünü zillediyi nöqteden çekmirdi.
Eli ile Yusif İsmayılı mektebin arxasında, idman meydançasında tapdılar. İdman zalından çöle çıxan pillekende oturan İsmayıl gözlerini uzaqlara dikib damaqlarını çeyneyir, bir terefden de sol ayağını titredirdi. Heyecan ve gerginlikden üreyi tez-tez döyünür, gözleri qan çanağını

<< 1 ... 227 228 [229] 230 231 ... 558 >>