xatırladırdı. Eli ile Yusifin heresi onun bir terefinde oturdu. Elini İsmayılın çiynine qoyan Yusif:
-Yaxşısan?-deye xeber aldı
Bunu eşiden Eli arxadan ona göz ağartdı. Çünki bu indi İsmayıla verilecek en sonuncu sual idi. Lakin İsmayıl dinmedi sözünü düzeltek isteyen Yusif:
-Narahat olma, her şey yaxşı olacaq?-deye yeniden dillendi.
Bu da alınmamışdı. Eli yeniden ona göz ağartdı. İsmayıl bu defe gözlerini uzaqlardan çekerek yoldaşlarına baxdı.
-Niye geldiniz? Qayıdın sinfe, ders başlayacaq.
-Sencanı, ders vecimizedir?-Eli dillendi.-Hem de inanmıram ki, sinifdekiler de ders keçeler.-araya çöken sükutu yeniden Eli pozdu. O çekine-çekinı İsmayıla baxıb,-Haradan öyrendin?-deye soruşdu.
Bu defe Yusif ona göz ağartdı.
- Seher derse gelende...,-gözlerini yeniden üfüqe diken İsmayıl kösk ötürüb yeniden sözüne davam eledi,-yanında bir oğlan var idi.Fikirleşdim ki, yeqin qohumudur. Özü görmesin deye Ağabala dayının dükanına girdim. Sonra hemin gede de ora geldi. Ağabala dayı ile tanış çıxdılar. Sonra...sonra onlar danışanda öyrendim.
-Sen qıza bax, qızdakı cesarete bax e!-Yusif coşdu.-Sonra da meni qınayırsınız ki, ilde bir qız fırladırsan. Bele kimisi ile ele bele olmaq lazımıdır.
-Yusif,-Eli arxadan el atıb onun küreyine yüngülce vurdu,-yığ da çeneni!-Sonra üzünü İsmayıla tutdu.-İsmayıl, mence sen biraz düz elemedin, en azından Sevile qulaq asmalı idin. Belke ele şeyler olub ki, sene demeye çekinib?
-Eli, ne çekinmek? O menden de çekinecekdise, mene de yalan danışacaqdısa, daha men onu neyleyirdim? Özünü qoy, menim yerime. Sen bu boyda yalanı normal qarşılayardın? Men ona inanmışdım.
-Sen de ilde bir qız yalanını uydurub onunla şot-raşot oldun, he?
İsmayıl evvel duruxsa da sonra özünü sındırmayaraq:
-O yalan deyildi.-dedi.
-Onda niye bu qeder yanırsan? Sen onsuz da onu atacaqdınsa belesi lap yaxşı olub. Sevil olmasın başqa qız olsun.-Eli bunları deyerken İsmayılın üzüne baxır, reaksiyasını öyrenmeye çalışırdı
Ele bu vaxt Yusifin telefonuna zeng geldi.

<< 1 ... 228 229 [230] 231 232 ... 558 >>