bele pisdir, gelsin, bir sakitleşdirici de ona vursunlar. Kenardan Sevili qınamaq asandır, amma onun yerine olmağı heç biriniz istemezsiniz. Herhalda heç biriniz aileniz üçün özünüzü qurban etmeli olmamısınız.
Yusif duruxdu. Ne bir şey başa düşdü, ne de bir şey deye bildi. Qızlar da fikirlifikrili köks ötürdürler. Züleyxa ise daha heç ne demeyib içeri keçdi. Bu vaxt onlardan beş-altı addım aralıda durmuş Eli onları sesledi:
-Gelmirsiniz? Gecdir e uje. Ders qurtaracaq.
Onlar pillekenleri düşerek dehlizle getmeye başladıalar. Özünü saxlaya bilmeyen Sevinc:
-Dost, bes İsmayıl bomba kimi idi? Züleyxaya niye ele dedin?-deye ona baxdı.

Yusif özünü sındırmayaraq:
-Elbette bomba kimidir.-dedi.-Prosto men Züleyxaya bu boyda yalanı gizletdiyine göre hirsliyem deye ele dedim.
-Bes İsmayıl niye mektebe gelmedi?
-Yazıq bunların üzünü görmesin deye gelmedi. Sevile bax e, sen deme, bu da özüne göre az deyilmiş. Utanmır, hele bir nişanlısını mektebe qeder getirir.
-Yusif,-Eli yene ona acıqlandı,-sene İsmayılın yanında ne dedim? Heç kimin yerine danışma. Belke Sevilin de özüne göre sebebleri var? Belke qız mecbur olub?
-Oğlan olsan da bele düşündüyün üçün sağol, Eli.-Sevinc ona baxıb razılıqla başını yelledi.-Düz deyirsen, bilmek olmaz, Sevil niye yalan danışmağa mecbur olub.
-Sebeb her ne olursa olsun, yalan yalandır.-Ayanın bu gözlenilmez dillenişi hamını teeccüblendirdi.-İnsan sevdiyi insana yalan danışmamalıdır. Ona inanırsansa ele elemelisen ki, o da sene inansın. Bağışlayın, amma men Sevile haqq qazandımıram.
-Qız olsanda bele fikirleşdiyin üçün sağol, Ayan. Gördünüz Sevinc xanım,-Yusif kianye ile Sevince baxdı,-aranızda bizim kimi -fikirleşen qızlar da var imiş.
Sevinc daha heç ne deye bilmeyib fikirli gözlerini yere dikdi. Ayanın bu sözünden sonra Elini de fikri götürdü. Ona ele geldi ki, Ayan bunları deyerken ona eyham vurur. Çünki o da sevdiyinin yanında yalançı idi.
Mektebden bir xeyli aralanan İsmayıl bir binanın qabağında daşın üstünde oturmuş, başına

<< 1 ... 232 233 [234] 235 236 ... 558 >>