gelenleri derk elemeye çalışırdı. Ne ondan bele bir şeyi gizletdiyine göre Sevili bağışlaya bilirdi, ne de sevdiyi ile sert danışdığına göre özünü. Özünü dünyanın en çaresiz, en bedbext insanı hesab eleyirdi. Diger terefden de Ağabala dayının dediklerini xatırlayaraq olanlara Sevilin gözü ile baxmağa, özünü onun yerine qoymağa çalışırdı. Amma yene de ondan gizletdiyine göre Sevile heç cür haqq qazandıra bilmirdi. Saatına baxdı. Ona qalmışdı. Qerarsız halda etrafa boylandı. Neinki mektebe qayıtmaq, ümumiyyetle omektebden çıxmaq isteyirdi. Bu saatda, bele veziyyetde eve getmek de olmazdı.
Növbeti dersin teneffüsü idi. Dersden çıxıb müellimler otağına doğru geden Xeyal müellim dehlizin sonunda psixoloqla rastlaşdı. Salamlaşdılar. Her qarşılaşmada olduğu kimi Nigar müellime bu defe de onun gözlerine baxmamağa çalışırdı. Çünki ona ele gelirdi ki, qarşısında dayanan Feriddir. Xeyal müellim ise neçe gündür onu narahat eleyen meseleni xeber almağa çalışırdı:
-Müellime, Ağayevin deldini öylene bildiniz?
-Ağayev?-deye evvelce duruxaraq qaşlarını çatan psixoloq sonra Keremi xatırlayıb başını yelledi.-Keremi deyirsiniz? Narahat olmayın, her şey yavaş-yavaş qaydasına düşecek. Gencdir, çılğınlıq dövrüdür, zamanla her şey düzelecek.
-Müellime, bunlalı men de bililem.-Xeyal müellim kinaye ile gülümsündü.-Men sizden onu soluşmulam, onu deldini soluşulam.
Psixoloq qerarsız şekilde etrafa boylandı. Heç kime demeyeceyi barede Kereme söz vemişdi. Kerem de ona deyişeceyi, müellimlerine qarşı daha diqqetli davranancağı barede söz vermişdi. Bele bir şeraitde deyilecek tek şey var idi.
-Kerem nezaretde keçirdiyi o güne göre sizi heç cür bağışlaya bilmir.
-Xatile müellimeni de?-Xeyal müellim ona inanmadığnı bildirmek üçün soruşdu.
-Yox, Xatire müellimeye bir defe ona iki yazdığı üçün acıqlıdır.
-Yene de çox sağolun, sizin de başınızı ağlıtdım.
-O ne sözdür, müellim? Bu menim işimdir.
Ele bu vaxt dehlizden keçen Anar müellim Xeyal müellimi görüb güle-güle:
-Ooo, Xeyal müellim,

<< 1 ... 233 234 [235] 236 237 ... 558 >>