ve arxaya pencereye yaxınlaşdı. Bunu gören Yusif biraz esei halda çöle çıxdı. Eli elini qızdırıcıya vurub özünü üşümüş kimi gösterdi.
-Çöl de soyuq imiş. Bu atepleniya niye qızmayıb?
-Gözünü kitabdan çeken Ayan da elini qızdırıcıya vurdu.
-Yox, soyuq deyil ki, normaldır. Çöle çıxmışdın?
-He, kolidorda idim.
-Kolidorda? Atepleniya orada da yanır da.-Ayan teeccüble ona baxdı.
-Yanır?-Eli özünü itirdi.-Ne bilim, yeqin mene soyuqdur.-arxası pencereye teref qızdırıcıya söykenerek bir-iki addım Ayana sarı geldi.-Onda biraz burada isinim.
Ayan heç ne demeyerek yeniden kitaba baxdı. Eli ise onunla danışmağa mövzu axtarırdı. Fikirli-fikirli sinfe boylandı. Aniden gözü yerinde oturub defterde nese qaralayan Kereme sataşdı.
-Deyirem, axır ki, Kerem de düzeldi.-deye reaksiyasını öyrenmek üçün Ayana baxdı.
-He, axır ki. Amma gerek bu qeder hadiseler olmazdan evvel düzelerdi.
-Yox, bunlar olmasaydı, Kerem dersini almazdı. İnsan başına gelen her şeyden yeni nese öyrenir.
Bayaqdan adaşına qulaq assa da “d”li sevincin gözü Elide idi. Asya da bunun ferqine varmış, gözlerini qıyıb maraqla gah Sevince, gah da onun baxdığı istiqamete baxırdı. Diger sevincin eline toxunaraq “d”lini gösteren Asya onun fikrinin arxada olduğunu işare eledi.
-Adaş, sen mene qulaq asmırsan?-Sevinc elini adaşının gözlerinin qabağında oynadaraq soruşdu.-Hara baxırsan?
Lakin Sevinc heç neyi gizletmeden:
-Eliye baxıram,-dedi,-onu her görende dayım oğlu yadıma düşür. Amma Eli ondan da yaraşıqlıdır.
Onun bu cesaretli etirafı qarşısında heyretden gözleri berele qalan qızlar bir-birilerine baxdılar.
Günorta idi. Eve geldiyinden beri Sevil ne yeyir, ne içir, ne de danışırdı. İstediyi tek şey yatmaq idi. Bütün bu olanlar bitene qeder yatmaq. Xalide xala ne qeder dil töküb ne olduğunu soruşsa da Sevil “Başım ağrıyır” behanesile ona heç ne demirdi. Züleyxa Sevili eve getirende pis yuxu gördüyü üçün mektebde halının pisleşdiyini dese de Xalide xala buna inanmamışdı. O hiss eleyirdi ki, qızı Xelille

<< 1 ... 235 236 [237] 238 239 ... 558 >>