qalmış dostuna baxdı.-Dost, burada dayanacaqsan?
-He?-Yuisf gözlerini yerden çekib ona baxdı.-Yoox, gedirem, helelik.-deyib pillekenleri qalxmağa başladı.
Axşamüstü idi. Şagirdlerini yola salan Xeyal müellim çay içmek üçün metbexe keçdi. Qonaq otağından ise anasının sesi eşidilrdi. Danışdıqlarından belli idi ki, telefonda hansısa qonşusuna dünen qazandıqları pul uduşundan danışır. Eli çaydana vurub isti olduğunu gören Xeyal müellim şkafdan öz fincanını götürüb özüne çay süzmye başladı. Bu vaxt el telefonuna zeng gelmye başladı. Elini cibine atdı, telefonu çıxarıb ekrana baxdı. ayaz idi, en yaxın dostu. Onun adını görcek gülümseyen Xeyal müellim:
-Sesin gelsin, haralardasan?-deye telefonu qulağına qoyar-qoymaz dedi.
-Senin de axşamın xeyir, Mendeleyev. Ne olub, telefonu açar-açmaz azarlayırsan?
-Daha ne edim, gelecem deyisen, amma sözünün üstünde dayanmısan.
-Yox, yox, sabah mütleq şeytanın qçını qıracam. Axşamüstü hazırlığın zadın yoxdur?
-Yox, sabah bütün günü boşam. Bes axşamüstü niye?
-Tek gelmeyecem, mamanı da getirmeliyem. Sizin tereflerde bir tanışı var. Hem de başıma mecburi bir iş açıblar, görüm onu da hell eleyim, sonra inşallah danışarıq.
-Ne işi? Nese ploblem va?
-Eşi, gelende danışaram. Sen neyleye bildin? O qızla danışa bildin?
-Danışdım danışmağıma, amma istediyim cavabı ala bilmedim. Hele gözle deyir.
-Ayy, ne pis oldu. Desene, bu il de evde qaldın.-Ayaz bunu deyib gülmeye başladı.
-Dayan e, onu hele bilmek olmaz.
-Yaxşı, zarafat eleyirem. Sabah inşallah görüşerik. Helelik.
-Helelik.
Xeyal müellim telefonu söndürüb yarımçıq fincanını doldurdu. Masadakı qendqabıdan bir qend götürüb penecereden çöle baxa-baxa çayını içmeye başladı.
Ayanla sağollaşan Sevinc birinci mertebeye çatıb blokdan çöle boylasa da Yusifi göre bilmedi. Gödekçesinin cibinden telefonunu çıxarıb ona zeng elemeye başladı. Beş çağırış zengi getse de götüren olmadı. Dilucu dostunu danlaya-danlaya qorxaq nezerlerle etrafa boylandı. Külek göz üzündeki buludları süretle

<< 1 ... 237 238 [239] 240 241 ... 558 >>