onu sakitleşdirmeye başladı. Sevdiyinin bu halına üreyi parçalanan Yusif ise Cavidin o hereketini xatırlayıb yumruğunu berk-berk sıxır, divarı tepikleyirdi.
-Sen haradan xeber tutdun?-deye Sevinc hıçqıra-hıçqıra Ayandan soruşdu.
-Telefonuma zeng geldi, gördüm sensen. Açdım ki, alo deyem, gördüm senin ağlamaq sesin gelir, bir de başqa bir ses de var idi, onu aydınlaşdıra bilmedim. Ele bildim, yene de Yusife nese olub.
-Götürmedi de Yusif, telefonu götürmedi,-Sevinc olanların acığını dostundan çıxmağa çalışırdı,-menim ona ehtiyacım var idi, o ise telefonu götürmedi!
-Dost, vallah eşitememişem, yolu keçirdim, eşitmemişem.-Yusif ona yaxınlaşıb saçlarını qulağının ardına keçirdi, gözünün yaşını sile-sile,-men qoymaram,-dedi,-qoymaram o bir de sene yaxın gelsin. Menim dostuma pis gözle baxanı men öldürerem.
Yusifin sesindeki bu qetiyyet ve qoruma terzi Sevinci rahatlaşdırrır, özünü tehlükesiz yerde hiss eletdirirdi. Lakin gözlerini qaldırıb onun gözlerine baxmağa da qorxurdu. Qorxurdu ki, özünü saxlaya bilmeyib onun boynuna atılar. Amma bilmirdi ki, Yusifin istediyi de ele budur. İndi Yusif onu hamıdan, her şeyden qorumağa çalışırdı.
Xalasının niye geldiyini başa düşmeyen Xatire müellime artıq on deqiqe idi ki, maraqla ona baxırdı. Dilşad xala ise divanda oturub sözlü adamlar kimi evi gözden keçirirdi.
-Bu kitabı teze almısan?-deye divanın üstündeki yarıaçıq kitaba baxıb soruşdu..
-Yox, iş yoldaşım hediyye eleyib.
-Maraqlıdır, heç olmasa?-kitabı eline götürüb vereqlemeye başladı
-Pis deyil, vaxtım olanda oxuyuram.
Dilşad xala kitabı yerine qoyub Xatire müellimeye baxdı.
-Bilirem, indi fikirleşirsen ki, xala axşam vaxtı niye gelib? Gel otur yanıma, bir söz deyecem.
Xatire müellime maraqla ona baxa-baxa divanda onunla yanaşı oturdu.
-Bax, menim bir iş yoldaşım var, onun da bir oğlu var...
-Xala!-söhbetin neden getdiyini başa düşen Xatire müellime etirazla yana atıldı
-O deqiqe xala, deyib kesib atma, qulaq as. Keçen defe sen biraz soyuqlamışdın, men de

<< 1 ... 240 241 [242] 243 244 ... 558 >>