çetin olar.
-Hem de çox çetin. Men onu yavaş-yavaş başa düşmeye başlayıram.-Eleddin köks ötüre-ötüre sözüne davam eledi.-Ne de olsa, ailemi itirdiyimi...
-Onun da bacısının adı Zerife idi?-lakin Leyla ona qulaq asmırdı.
-He, Zerife idi.
Ona qulaq asmaması Eleddini incitse de heç ne deye bilmedi. Amma Leylanı da inciden nese var idi. Gözleri yaşara-yaşara:
-Adımın Zerife olması üçün neleri vermezdim. Kaş menim de adım Zerife olardı.-dedi.
Eleddin gözlerini qaldırıb çekine-çekine Leylanın hesret dolu, Kenan deyen gözlerine baxdı. “Kaş senin adın Zerife olardı, men de Kenan olardım. Meni göre bilmeyin üçün buna bele razıyam. Amma ne edesen ki, sevgi adla deyil, sevgi ürekledir.”
Xatire müellime parkdakı oturacaqlardan birinde oturub narahat nezerlerle etrafa boylanırdı. Birden baxdığı istiqametin eks terefinden kiminse ona yaxınlaşdığını hiss eledi. Dönüb ses gelen terefe baxdı. hündürboy, Qara gur saçlı,seliqeli geyinmiş, xalasının dediyi qeder de yaraşıqlı bir oğlan gelib onun yanında ayaq saxladı.
-Bağışlayın, Xatire sizsiniz?
Xatire müellime özünden ixtiyarsız ayağa durdu.
-Beli, menem. Siz de Ayaz olmalısınız?
-Aha, eledir. Eyleşin, eyleşin.-onun ayağa durduğunu gören oğlan oturmasını xahiş ederek özü de ondan biraz aralıda oturdu,-Bağışlayın, biraz gecikdim.Yolları bilirsiniz, probkadır.
-Eybi yox, gelmeseniz de olardı.
Oğlan maraqla ona baxdı. Sonra gülümeseyerek:
-Demeyin ki, sizi de mecbur gönderibler?-deye soruşdu.
Xatire müellime teessüflü tebessümle başını yelledi.
-He, xalamın işleridir. Sizi de?
-Mamam,-oğlan başı ile arxanı, yolu işare eledi,-dediyini eletdirmese, rahatlıq tapmır. Onu aldadıb bura gelmerem deye, özü de menimle gelib. İndi de maşında oturub bizi güdür.
-Hele xalamı demirsiniz.O da mütleq buralardadır.-araya çöken sessizliyi yeniden Xatire müellime pozdu.-Eslinde eyni dilde danışmağımız yaxş oldu. Men xalamı “istemirem” deye başa sala bilmedim. Dedim heç olmasa sizinle danışıb bele bir işe qarşı olduğumu deyerem.

<< 1 ... 244 245 [246] 247 248 ... 558 >>