düşüneceyimi bilmedim.
-Heç ne düşünme. Götür qızı da get, söhbet eleyersiniz.-Ayaz dostuna göz vurdu.-Men ise aparım Qetibe xanımı eve qoyum, qayıdım.-sonra eyni tebessümle barmağını silkeleyerek-Amma axşam mene her şeyi bir-bir danışacaqsan, ha!-dedi.
-Yaxşı, teki sen iste.
Ayaz üzünü yeniden Xatire müellimeye tutdu.
-Tanış olduğumuza şadam.Amma sizin tanış olduğunuzu bilmirdim. Az qala, sehven yumruq yemişdim. . -Yox, ne yumruq? Biz iş yoldaşıyıq.-Xatire müellime teeccüble bir Xeyal müellime, bir de Ayaza baxdı.
-Ne ise, helelik.-Ayaz daha çox danışmağın menasız olduğunu görüb sağollaşıb onlardan aralandı.
-Sen ona ne dedin?-deye Xatire müellime maraqla hemkarına baxdı.
-Heç ne.-deye Xeyal müellim özünü o yerlere qoymadı.
-Vuracaqdın dostunu?
-Yox, plosto xebeldalıq eledim ki, bi de sene yaxınlaşmasın.
-Xeyal, niye bele eleyirsen?
-Niye elediyimi özün bilisen. Çünki seni...seni sevilem.
Bu gözlediyi, amma bu an üçün gözlenilmez etirafdan heyecanlanan Xatire müellime evvelce narahat halda yerinde qurdalandı, sonra ondan aralanmağa başladı. Lakin Xeyal müellimin onu tek buraxmaq fikri yox idi. Özünü ona çatdıraraq:
-Maşallah, Koloğlunun delilelitek senin de elçilelinin sayı-hesabı yoxdu.-dedi.
-Nedir, paxıllıq eleyiresn?
-Yox, qısqanılam.
-Xeyal, axı biz bele danışmamışdıq.-Xatire müellime ayaq saxlayıb bezgin halda ona baxdı.
-Nedi, bu da olmaz? Senin inamını qazanmaq üçün bi qılaqda mumya kimi dayanmalıyam? Seni qoluduğumu, qısqandığımı, sevdiyimi göstelmemeliyem?
Xatire müellime onun dedikeri qarşısında ne deyeceyini bilmedi. Qarşısında onu heqiqeten de seven, etibar ede bileceyi biri var idi. Ağlı “O çox yaxşı insandır, ona inanmağa qorxma”deyirdise de üreyi hele de “Ülvi”deye atırdı.DÖRD SEHV,BİR DÜZÜ APARDI.
Olanlardan on güne yaxın vaxt keçdi. Bu on günde çox şey deyişdi, zaman kimi hadiseler de yerinde durmadı. Arzusu gözünde qalan, Sevincin “hisleri”nden istifade elemeye çalışan Cavid geldiyi kimi de Moskvaya qayıtdı. Yusif Cavid

<< 1 ... 246 247 [248] 249 250 ... 558 >>