oğlanlara baxdı.
-Skoru gec olar. Meded...medsestranı çağırın!-deye Qafar müellim ese-ese ayağa qalxdı.
Bunu eşiden-eşitmez Yusif qaçaraq oradan aralandı. Seymur ve sinif yoldaşları ise donub olanları izleyirdiler. “d”li Sevinc ise ele oturduğu yerdece ağlayırdı. Qan gövdeni götürmüşdü. Ayanın tünd qırmızı qanı otların da rengini deyişmişdi. Özünü birteher ele alan Leyla idman formasının üstlüyünü çıxarıb üçqat qatlayaraq qanın qabağını müveqqeti saxlasın deye Ayanın yarasına basdı. Qan itirdiyinden Ayan yavaş-yavaş halsızlaşır, gözlerini yumurdu.
-Ayan, qurban olum, getme. Dayan, ne olar, meni tek qoyun getme! Men sensiz ölerem.-Eli ağlaya-ağlaya elini onun yanaqlarına vurur, onu ayıltmağa çalışırdı.
Ayan ağır-ağır gözlerini açdı. Qurumuş dodaqlarını isladıb Eliye baxdı:
-Qorxx..ma...ö...ölüm pp...ppis şey deyil ki...men...qorxmuram...baba...babamı göre...görecem...He, Eli...? her...her son...bb...bir başlan....ğıc deyil?
-Yox, yox deyil! Bunlar sene aid deyil! Ölüm sene aid deyil!Ölmeli biri varsa, o da menem! Hamı başını itirmişdi. Ayanamı ağlasınlar, özünden geden Eleddinle Sevilimi ayıltsınlar? Çox keçmedi ki, Yusif elinde tenzif qaranefes özünü ora yetirdi. Leyla ile Günay tez-telesik tenzifi açaraq Ayanın yarasına qoymağa başladılar. Biraz sonra tibb bacısı Xumar ile hekim Sahile de özlerini ora yetirdiler. Sahile hekim Ayanın qanını saxlamaq üçün ilk yardın göstermeye başladı. Xumarın mesleti ile İsmayıl Sevili, Kenanla Ramazan ise Eleddini idman zalına apardılar. Xumarla Züleyxa onların arxasınca zala girdiler. Xumar onları ayıtlmaq üçün iki naşatrlı pambıq hazırlayaraq burunlarına toxundurdu. Yavaş-yavaş özlerine gelib ne olduğunu xeber alan Eleddinle Sevile verilen cavab ise “Yıxılmısınız.”oldu.
Mektebin içinde ise heç kimin heç neden xeberi yox idi. Dersi qurtaran Xatire müellime pillekende hemkarı ile rastlaşdı.
-Eşitmişem, teze maşınınızı gezmeye çıxarmısınız?-deye zarafatla soruşdu.
-Bu gün de hamı menden bunu soluşu.-Xeyal müellim biraz

<< 1 ... 258 259 [260] 261 262 ... 558 >>