müellim masasının arxasında fikirli-fikirli qelem oynadırdı. Bu vaxt qapı döyüldü. “Gel”deye o, qapıya boylandı. Qapı açıldı ve içeri polis formalı iki nefer girdi.Onlardan biri yaşlı, balaca boylu, başının ortası keçel, qarınlı, tipik polis, digeri ise ona nisbeten daha hündür, daha cavan ve daha arıq idi. Onun elinde kitabça var idi. Onları gören uşaqlar ayağa durdular. Polislerden nisbeten yaşlısı eli ile onlara oturmalarını işare eledi.
-Buyurun, eyleşin.-deye Merdan müellim hemin yaşlı polise öz yerini gösterdi.
Polis emekdaşı razılıq eleyib eyleşdi. Eyneyi gözüne taxaraq diqqetle sinfi gözden keçirdi. Kitabçanı açaraq vereqleri eli iledüzelde-düzelde:
-Sinifkomunuz kimdir?-deye soruşdu.
Gözleri ağlamaqdan şişmiş Leyla ağır-ağır ayağa qalxdı.
-Adın, familyan?-deye polis emekdaşı eyneyinin altından ona baxdı.
-Abbasova Leyla.
On bir ne sinfidir, bura?
-On bir a?
-Hadiseni görmüsen?
-Beli.
-Ne görmüsen?
-İdman dersinden qayıdırdım,razdvalkada idim. Birden oğlanlardan biri qışqırdı ki, Sevincin qardaşı Elini vurmağa gelib...-Leyla gördüklerini danışmağa başladı.
Diger uşaqlarla da söhbet ele bu qaydada getdi. Hamı eyni şeyi danışırdı, çünki hamı hadisenin bir terefini bilirdi. Olanları içli-çğllü bilenlerin ise ikisi xestexanada, üçü ise yolda idi.

Yusif, Mehdi, Asya ve Sevinc tenginefes halda özlerini Ayanın emeliyyat olunduğu mertebeye çatdırlar. Eli bir terefde divara söykenib gözlerini yere dikerek oturmuş, Xeyal müellim ortada gezişir, Xatire müellime ise oturacaqda ireli-geri gedib gelirdi.
-Eli, Ayan necedir?-deye Yusif telaşla ona yaxınlaşdı.
Onu görcek Elini sanki ilan vurdu. Qezeb dolu baxışlarla onu süze-süze ayağa qalxdı.
-Senin burada ne işin var?-dişlerini bir-birine sıxaraq Yusifin yaxasından yapışdı
-Eli, nece yeni ne işim var? Ayanı...-Yusif çaşbaş şekilde ona baxırdı.
-Onun adını ağzına alma! Redd ol, get buradan!-Eli onu geri iteledi.
-Eli, ne olub?-deye Mehdi ona yaxınlaşdı.-Niye bele eleyirsen?
-Ondan soruş, menden

<< 1 ... 261 262 [263] 264 265 ... 558 >>