yox! Her şeyin günahkarı odur! Ayanı qısqandırmaq üçün Sevincden istidade ele deyen de odur.-Eli nifret ifade eden baxışlarla Yusife baxa-baxa bütün zeherini onun üstüne tökürdü.-Sevdiyim qızın qanı ellerimde qurudu.-o, ellerini ireli tutaraq ağlamsındı.-Bunu sene bağışlamayacam, Yusif!
-Eli, vallah men bele olmağını istemirdim. Sene kömek elemekden başqa heç bir meqsedim yox idi.
-Mixaylo, apar onu buradan.-esebinden tir-tir esen Eli üzünü Mehdiye tutdu.-Yoxsa vurub öldürecem.
Hem qızlar, hem de Xatire müellime ile Xeyal müellim çaşqınlıq içinde olanları izleyirdiler. Elacsız qalan Mehdi Yusife yaxınlaşaraq getmek lazım olduğunu dedi. Yusif meyus halda Eliye baxa-baxa oradan aralandı.
-Eli, ne meseledir?-Xatire müellime sual dolu baxışlarla ona baxdı.
Yusifgil artıq xestexananın heyetine qayıtmışdılar. Eşitdikerini hezm eleye bilmeyen Sevinc dostunun qolundan yapışaraq:
-Yusif,-deye onu saxladı,-demeli, bütün bu olanlar senin başının altından çıxıb?
-Sevinc, besdir, indi de sen başlama,-deye Yusif bezgin halda üzünü turşutdu,-başım ağrıyır.
-Mene maraqlı deyil, senin haran ağrıyır. Sene göre menim refiqem orada canı ile elleşir, sen ise olmayan başının derdini çekirsen.
Sevincden eşitdiyi son cümle Yusife pis tesir eledi.
-Mene göre oldu, he? Bütün günah mendedir? Sen heç öz sehvlerine baxmısan?-Yusif getdikce sesini qaldırırdı.-Seher tezden Asyanı da özüne qoşub qaça-qaça Sevincin yanına gedib “Eliden el çek”deyen sen deyildin? Ele bilirsen Ayan seni bağışlayacaq?
-Yusif, bunlar eyni şeyler deyil! Men refiqem xoşbext olsun deye bunu elemeye mecbur oldum. Daha sevdiyi insanla arası deysin deye oyun dalınca qaçmadım.
Yusif biraz dururaq gözlerini qıyıb maraqla Sevince baxdı.
-Sen Ayanın Elini sevdiyini bilirdin?-Sevinc duruxdu, dine bilmedi.Yusif ise eminlikle başını yelleye-yelleye.-Bilirdin,-dedi,-hem de çox gözel bilirdin. Amma menden gizletdin. Niye? Çünki men Eliye deyerdim. Yox, demezdim. Eksine Elini daha çox cesaretlendirerdim. Bax, onda bu

<< 1 ... 262 263 [264] 265 266 ... 558 >>