sesleyib çardaqdakı oturacağa qoyduğu gödekçeni ona uzatdı,-Elinin kurtkasıdır, verersen özüne. Tek futbolkadadır, soyuq olacaq ona.
-Nece verecem?-deye Yusif üreksiz-üreksiz gödekçeni aldı-Meni görende ele bil ilan görür.
-Müellimlerden birine verersen. Telefonu da cibindedir, yolda kontur vurmuşdum.
-Yaxşı,-deyib Yusif celd addımlarla binaya doğru getdi.
Mehdi ise çardaqda oturub başını ellerine diremiş, yaşlı gözlerini yere dikmiş Asyanın yanına qayıtdı.
Yusif Ayanın emeliyyat olunduğu otağa çatanda Sevinc artıq qanverme otağında idi. Onu gören Xeyal müellim otağı işare eleyib Sevincin burada olduğunu dedi. Yusif otağa doğru getmek isteyirdi ki, elindeki gödekçe yadına düşdü. Dönüb açıq pencerenin qabağında yarıbükülü oturaraq gözlerini ile kafelleri sayan Eliye sataşdı. Özünü toplayıb ona teref gederek gödekçeni asta-asta çiynine saldı.Eliye yene gözlerini qaldırıb qezeble ona baxdı. Lakin Yusif buna ehemiyyet vermeden:
-Telefonun da cibindedir,-dedi,-Mixaylo kontur yükleyib.
Eli heç ne demeden gözlerini yeniden yere dikdi. Yusif ise qayıdaraq qanverme otağına girdi. Burada barmağından qan alınan Sevincin rengi qaçmışdı. Üzünde ağrı duyğusu, qorxa-qorxa şehadet barmağına baxırdı. Tibb bacısının gösterdiyi stula oturan Yusif:
-Sene demedim qorxacaqsan? İnşallah, senin qanın uyğun gelmez.-deye Sevince baxdı.
Lakin Sevinc ona cavab vermeyib otaqdan çıxdı. Texminen beş deqiqe keçdi. Yusifin arzusu üreyinde qaldı. Tibb bacısı otaqdan çıxaraq Sevinci içeri çağırdı. Özünü gümrah tutmağa çalışsa da qorxduğu Sevincin her halından belli idi. Ele Yusif de onun üçün narahat idi. Sonda dözmeyib içeri keçdi. Çarpayıda uzanmış Sevinc balaca uşaqlartek mızıldanır, tez-tez qolunu yana çekirdi. Tibb bacısı esebleşerek:
-Ay qız, uşaq deyilsen, qolunu düz saxla!-deyirdi.-Oynamağa vaxt yoxdur.
-Anamı isteyirem, ne olar, anamı çağırın, elimi tutsun.
-Ay qız, ne ana?! Padruqan orada canı ile elleşir, sen burada uşaqlıq eleyirsen.
-Gördüm indi Ayanı nece çox

<< 1 ... 265 266 [267] 268 269 ... 558 >>