isteyirsen.-Sevincin bu halına kinaye ile gülümsünen Yusif gelib onun sol terefinde, çarpayıda yanında oturdu.-Qolunu düz saxla, özün de o terefe baxma.-deyib elini uzadaraq onun elini tutdu.
-Neyleyirsen?-deye Sevinc elini yana çekdi.
Neyleyecem, mecburen Xaver xalanı evez edirem.-Yusif onun elini buraxmadan dedi.-Qolunu terpetme!
-Düz deyir,-tibb bacısı da ona qoşuldu ve iyneni yavaş-yavaş Sevincin damarına batırdı.
Ağrının tesirinden yerinde qıvranan Sevinc dostunun Elini o ki var sıxdı.
-Baxbele, aferin.-tibb bacısı bir Yusife, bir de Sevince baxıb kinaye ile gülümsündü.-Bilse idim, sevgilini bayaqdan çağırardım ki
-Ne sevgili,-deye Sevincin gözleri bayaqkından daha iri açıldı,-biz dostuq!
-Dost?-deye tibb bacısı kinaye ile onlara baxdı.-Nese heç inanmadım.
-O uje sizin probleminizdir.-Yusif günün bütün gerginliyin tibb bacısının üstüne tökdü.
-Ne ise...,-deye tibb bacısı üzünü turşudaraq ayağa qalxdı. Sevince baxaraq,-terpenme,-dedi,-damarını gücle tutmuşam. Beş deqiqeye qayıdıram.
Keçen beş deqiqede ne Yusif danışdı, ne Sevinc dindi. Ferqli istiqametlere baxan gözleri hele de seher olanları xatırlayır, vicdanları ise peşmanlıq ve günahkarlıq duyğusu ile sızlayırdı. Bir-birine kilidlenmiş ellerinin istiliyi ise üreklerine dolurdu. Artıq beş deqiqe keçmiş, tibb bacısı otağa qayıtmışdı. O iyneni Sevincin qolundan çıxararaq qan flakonunu alaraq otaqdan çıxdı. Yusif ise dostunun qoluna girerek yavaş-yavaş onu çöle çıxardı. Çöldeki oturacaqda oturtdu. Xeyal müellim getirdiyi tünd şirin çayı Sevince uzatdı. Razılıq eleyib fincanı ondan alan Sevinc üfüre-üfüre çayı içmeye başladı. Yusif ise çekine-çekine, hele de penecerenin yanında yarıbükülü oturmuş Eliye baxır, ona yaxınlaşmağa qorxurdu. İçeride olanlardan ise heç kimin xeberi yox idi.
Yarım saatdan sonra emeliyyat bitdi ve hekim çıxaraq veziyyetin orta-ağır olduğunu, Allahdan ümidin kesilmediyini dedi. Ayanı reanimasiya otağına köçürdüler. Çox keçmedi ki, bu xeber mektebe de çatdı. Mektebde artıq

<< 1 ... 266 267 [268] 269 270 ... 558 >>