hadisesini eşidende telaşlanmış, hetta ağlamışdı da, amma oğlunun qan qırmızı üst-başını, qaçmış rengini, yorğun ve dilxor simasını görmek ona daha pis tesir elemişdi. Anasını birteher sakitleşdiren Eli otağına çekildi. Başı berk ağrıdığından eynini bele soyunmadan çarpayısına uzandı. İndi istediyi tek şey yatmaq, bu gün gördüyü qorxulu yuxudan yataraq oyanmaq idi. O, oyananda ise artıq axşam düşmüş, hava qaralmışdı. Otaq qaranlıq olduğundan saatın neçe olduğunu da bilmedi. Üstünde adyal var idi, yeqin evdekiler onun yatdığını görüb üstünü örtmüşdüler. Adyalı üstünden aralayaraq ayağa durdu, üst-başına baxdı. İçeri qaranlıq olduğundan eynindeki reng gözüne daha vahimeli görünürdü. Üstüne qopmuş qan iyi ciyerlerine qeder işlemişdi, ellerini de yumamışdı. Eynine ve ellerine baxıb köks ötüre-ötüre:
-Niye bele eledin? Senin üçün ölmüşdümse özünü niye menim üçün ölüme atdın?-öz-özüne pıçıldadı.
Sonra durub otağın işığını yandıraraq eynini deyişdi. Çöle çıxdı. Anası ile qardaşı metbexde oturub pıçıltı ile söhbet eleyirdiler. Onu görcek susdular. Anası durub onun boynunu qucaqladı:
-Can ay bala, hamısı keçib gedecek, her şey yaxşı olacaq. Allah o Dilşadın günahlarını kaş ki, balasının boynuna yazmaya idi. Yene de Allah üzüne baxdı ki, qızıölümden döndü.
Eli sual dolu baxışlarla qardaşına baxdı. Onun ne soruşmaq istediyini duyan Hüseyn:
-Yusif zeng elemişdi, seni soruşurdu.-deye dillendi.-Sonra ne olubsa hamısını danışdı.
-O ne üzle bura zeng eleyir? Öz günahlarında da danışdımı?-deye Eli Yusifin adını eşitcek deliye döndü.
-Esas odur, keçdi, getdi, Eli. Ölümden başqa her şeye çare var. Herhalda bunu bu gün özün de yaşadın.
-Vsyo da, bu söhbetler bağlandı. Keç elini yu, gel otur, çöreyini ye.-deye Meleyke xala hamamın qapısını açaraq Elini ora doğru çekdi.
Mektebde dura bilmeyib birteher müellimlerinden icaze alan Ramin Xeyal müellimden onu xestexanaya aparmasını xahiş ederek özünü bura yetirmişdi. Xatire müellime telefonda xalası ile danışırdı. Ona gec xeber

<< 1 ... 272 273 [274] 275 276 ... 558 >>