yemekxanaya girib kiçik masalardan birinin arxasında üz-üze oturdular. Bura kiçik, seliqeli bir yer idi. İçeride onlardan başqa daha beş-altı nefer de var idi. Ofisant onlara yaxınlaşıb elindeki menyunu uzadaraq:
Xoş gelmisiniz,-dedi,-buyurun, menyumuz.
Menyu lezzetli görünürdü. Tebii ki, bütün günü ac olan adamlar üçün burada her şey-soyuq qelyanaltıdan qarnirlere qeder her şey iştahaçıcı görünerdi. Seçim etmek de ele buna göre çetin idi. Müşterilerin qerarsız olduğunu gören ofisant:
-Görünür ki, bütün günü ac olmusunuz.-deye gülümsedi.-Men yaxşısı budur, size şorba getirim.
İkisi de dönüb maraqla ona baxdılar. Ofisant yeniden gülümseyerek:
-Qabaqda xestexana var. Yaxınlarını hemin xestexanaya getirenlerin streesden, telaşdan günboyu yemek yadlarına düşmür. Buranın axşam sekkizden sonrakı müşterileri adeten yaxınları o xestexanada yatanlar olur. Ona göre de bu kafe gece on ikiye kimi işleyir.
-Ne gözel,-deye Xeyal müellim razılıqla dodaqlarını büzüb menyunu ona qaytardı,-onda siz ne meslehet gölülüsünüzse getilin.
-Baş üstde, beş deqiqeye hazırdır.-deyib ofisant onlardan aralandı.
Beş deqiqe keçmedi ki, o elinde sini ile qayıtdı. Sinidekileri süfreye düzüb, “Nuş olsun.”deyerek onlardan aralandı. Xatire müellime qaşığı şorbanın içinde gezdire-gezdire, pencereden çöle, xestexanaya teref baxır, Ayan üçün narahat olurdu. Bu vaxt Xeyal müellimin telefonuna mesaj geldi. Qardaşı idi. “Bax a qizin basini donernen qatma”deye yazmışdı. Mesajı oxuyub öz-özüne kianye ile gülümseyen Xeyal müellim cavabında “Narahat olma, men senin qeder xesis deyilem.”deye yazdı. Sonra gözü çölde olan hemkarına baxdı.
-Yemeyini soyutma.
Xatire müellime gözünü çölden çekib:
-Bu gün olanlar mene hele indi çatır,-dedi,-Ayan ölse idi, men neyleyerdim?
-Yaxşı, bele şeyleli ağlına getilme. Allahın kömekliyi ile Ayan da özüne gelecek, hel şey evvelkinden de yaxşı olacaq.
-İnanmıram. Bu gün olanları görmedin? Ayan sinif yoldaşlarını bağışlamayacaq.
-Elini nezelde tutulsan?
-Ele o

<< 1 ... 276 277 [278] 279 280 ... 558 >>