çevrilirdi. Gözlerini her yumanda ise Ayanın idman zalında ona dedikleri, sonra idman meydançasında olanlar, Ayanın al-qan içinde qollarında can çekişmesi gözlerinin qabağını kesdirirdi. Olanlara göre ne özünü, ne de Yusifi bağışlaya bilirdi. Amma yene de qerarlı idi. Seher ilk işi xestexanaya gedib Ayanın yanına keçerek ona her şeyi danışmaq, o eşitmek istemese bele ona sevdiyini demek olacaqdı.
"Evvela sizi bele telaşlandırıb hetta ağlatdığıma göre üzr isteyirem. İnanın ki, şerhleri ve inbox qutuma gelen mesajları oxuyanda vicdanım sızladı. Çoxlarınız hekayenin bitdiyiniz bele düşünmüsünüz. Amma men final yazmamışdım ve hele ki, bele bir fikrim de yoxdur. İkincisi de bu hekayeye bu qeder sevgi ve maraq gösterdiyiniz üçün ayrı-ayrılıqda her birinize minnetdaram. Fatime." Növbeti gün. Dünenki havadan eser-elamet qalmamışdı. Külekli hava, göy üzünde bir-birini qovan buludlar insanın ehvalına da pis tesir edirdi. Qızının saçlarını oxşayaraq elini öpen Dilşad xala ağlamsına-ağlamsına deyirdi.:
-Anan ölsün, ay bala. Allahın bir günü Azerbaycanda olmadım, onda da gelib seni burada tapdım. Niye bele eledin, gözel qızım?
Ayan ise gözlerini aşağı dikmiş, heç ne demir, ağır-ağır nefes alırdı.
-Sene bir şey olsa idi, bu xestexanaya da od vurardım, o mektebe de. Mektebin adını eşitcek Ayan özünden bixeber gözlerini qaldırıb anasına baxdı. Bu vaxt Xatire müellime içeri girdi. Ayanı oyanmış görüb gülümseyerek ona yaxınlaşdı.
-Menim şahzadem oyanıb?
Xalası qızını görcek Ayanın üzüne tebessüm qondu. Anası ise ondan ferqli olaraq üzünü turşudaraq ona baxdı.
-Utanmırsan, hele gülürsen? Bir emanete sahib çıxa bilmedin e.
Xatire müellimenin kefi pozulsa da xalasına cavab vermedi. Dilşad xala yeniden soruşdu:
-Sen işe getmemisen?
-İcazem var, bu gün getmeyecem.
-He, bilirem o icaze nece alınıbsa,-kinaye ile ağzını büzen Dilşad xala,-onda get eve, biraz yat, dincel.-deye elave etdi.
-Birazdan gederem, xala. Qoy Ayanıma doyunca baxım. Darıxmışam onun üçün.
-Yaxşı, onda sen

<< 1 ... 278 279 [280] 281 282 ... 558 >>