doyumluluğunu al, men de gedim görüm, Nazile doktor haradadır.
Dilşad xala ayağa qalxaraq qapıya teref getdi. Xatire müellime keçib onun yerinde oturdu. Ayanın üz-gözünü sile-sile:
-Niye ağlamısan?-deye soruşdu.
-Ne bilim, mama ağladı, men de pis oldum. Sen icazeni nece almısan ki, mama ele dedi?
-Men almamışam,-deye Xatire müellime gülümseyerek ona göz vurdu,-Xeyal müellim alıb. Seher de xala gelende o burada idi.
-Ay sizi, sizi,-Ayan asta-asta elini qaldırıb barmağını silkeledi,-Xeyal müellim dünen burada olub?
-Sehere qeder. Yazıq bütün günü yollarda oldu, onu apar, bunu getir. Sonra axşam doqquz idi, on idi, bilmirem. Görürem ki, qayıdıb gelib. Xestexananın bufeti behanesi ile meni kiçik ailevi restoran kimi bir yere de apardı. Orada yemek yedik. Sonra da sehere qeder men burada senin yanında yatmışam, o da çölde, oturacaqda.
-Ooo, desene menim ölüb dirilimeyim size emelli-başlı yarayıb. Allah sonunuzu xeyir elesin.
-Xeyire hele baxarıq. O haqda danışmaq hele tezdir.
-Qız evi, naz evi deyirsen yeni? Buradadır, yoxsa gedib?
-Yox, sekkiz var idi gedende. Üçüncü saat dersi var.
Bir müddet her ikisi susdu. Ayan gözlerini qapıya zilleyib fikre getdi. Onu bele gören Xatire müellime gülümseyerek:
-Onu gözleyirsen he?-deye soruşdu.
-Heç kimi gözlemirem.-Ayan gözlerini qapıdan çekdi.
-Mene de yox da, Ayan. Bilirem ki,indi gelmeyini istediyin tek adam odur.
-O indi menim en son görmek istediyim adamdır. Nifret eleyirem ona.-Ayan sesini qaldırdı.
-Seni başa düşürem, seve-seve nifret elemek de pisdir. Ne qeder inkar elesene de, eslinde ne hisler keçirdiyini bilirem. Ağlınla nifret eleyirsen, amma üreyin “Kaş ki gelerdi.”deyir.
Ayanın gözleri doldu. Uşaq kimi boynunu burub xalası qızına baxdı.
-Geler ki?-deye ağlamsındı.
-Geler, elbette geler. Dünen günortaya qeder burada olub. Sonra bilmirem nece oldusa, getdi. Deyesen ele Xeyal apardı. Amma narahat olma, üreyime damıb ki, o bu gün seni görmeye gelecek.
Mekteb adı ile evden çıxan Eli artıq xestexanada

<< 1 ... 279 280 [281] 282 283 ... 558 >>