idi. Xestexanaya çatıb saatına baxdı. Artıq doqquza işleyirdi. Ayağını xestexanaya basdığı andan üreyi tez-tez döyünmeye, heyecanı artmağa başladı. En pis halda yene de Ayanı göre bilecekdi. Bir mertebe qalxıb ikinciye dönürdü ki, pillekenleri düşen Dilşad hekimle qarşılaşdı. Bir anlıq duruxsa da onun fikirli olmasında istifade edib tez yanından ötmeye çalışdı. İki pille qalxmışdı ki, qorxduğu başına geldi.
-Dayan, dayan, bir deqiqe, gözle.-deye Dilşad hekim onu sesledi.
Eli üreksiz halda geri döndü. Dilşad hekim ona yaxınlaşaraq kinaye ile:
-Xeyr ola, hara bele?-deye soruşdu.
Tutulan Eli birtehet veziyyetden çıxmağa çalışdı.
-Mamamın yanına gelmişem.
-Demezsen aldatdım? Mamanın işe gelmeyine hele yarım saatdan çox var. Qayıt dala, yuxarı çıxmağı ağlına bele getirme.-Dilşad hekim onun qolundan tutaraq aşağı doğru çekdi.
-Niye e, men...-Eli qolunu geri çekerek ondan aralanmaq istedi.
-Utanmırsan, hele bir niye de soruşursan? Menim qızım sene göre dünen ölüb-dirilib iki hefte dersden qalacaq, hele bilmek olmaz aldığı yara gelecekde ona ne eks-tesir göstere biler. Sen de heç ne olmamış kimi elini-qolunu sallaya-sallaya durub bura gelmisen?
-Bilirem, mene göre olub. Amma men onunla danışmaq isteyirem.
-Çox nahaq yere! –deye Dilşad hekim sesini biraz da qaldırdı.-Senin haqqında heç de yaxşı şeyler eşitmirem, ha. Gözünü de, könlünü de qızımdan çek. Yoxsa senin üçün yaxşı olmayacaq.
-Bağışlayın, amma bunu sizden soruşası deyilem. Gözümün de, könlümün de qerarını özüm verirem.
-Senin bunun menimle dilleşmeyine bax. E, sen kimsen ki, mene bele cavab qaytarırsan? Bax sene deyirem, bundan bele neinki Ayana yaxınlaşdığını, hetta onunla bir kelime danışdığını görsem, ya da eşitsem özündenm küs! Lap ele mekteb olmur, hara olursa olsun, qızımla bir kelime bele kesmirsen. Yoxsa ananı işden atdıraram. Eşitdin meni?!
-Yox, yox, bunu eleye bilmezsiniz.-Eli ikrah dolu baxışlarla ona baxdı.
-Ele yaxşı eleyerem ki. Menim elimde bu su içmek kimi bir şeydir. Herhalda

<< 1 ... 280 281 [282] 283 284 ... 558 >>