İsmayılda idi. Günay bir daşla iki quş vurduğunu fikirleşirdi. Çünki hem sevdiyi oğlanı caynağına keçirdiyi üçün Sevilden, hem de ona mehel qoymadığı üçün İsmayıldan acıq çıxa bilmişdi.
El telefonunu partanın üstüne atan Mehdi öz-özüne, amma yüksek sesle:
-Cehenneme götür!-dedi ve yerine oturdu.
-Eli götürmür?-deye Sevinc telaşla soruşdu.
-He, bayaqdan belke on beş defe zeng elemişem. Adam ne de olmaya narahat olur da. Deli şeydir, özüne bir şey eleyer.
-Ni day boq!
-Allah elemesin.-deye Sevincle Asya qulaqlarını çekib partaya vurdular.
-Neyleyim, ağlıma min cür fikir gelir.
-Evine zeng ele de. Belke el telefonu sessizdedir?
-Be bu maa bayaqdan deyin da be.-deye Mehdi sevincek Elinin ev nömresini yığmağa başladı. Telefonu qulağına qoydu. Qızlar da maraqla ona baxırdılar.-Zibil!-deye Mehdi yeniden esebileşdi.
-İndi ne oldu?
-Telefonları aylıq brcdan bağlıdır.-yeniden ehvalı pozulan Mehdi yerinden qalxıb ayaqlarını sürüye-sürüye çöle çıxdı.
Qapının zengi basıldı. Otaqdan çıxan Hüseyn qapıya doğru gelib gözlükdne baxdı. Qardaşını görcek öz-özüne teeccüblendi. Qapını açar-açmaz da:
-Sen burada ne gezirsen? Mektebde olmalı deyildin?-deye onun üstüne düşdü.
-Yoldan qayıtmışam,-Eli yorğun ve bezgin halda halda dillendi,-mektebi uzaqdan gördüm, yaxınlaşa bilmedim.
-Bele olmaz, qardaş. İstesen de, istemesen de o mektebe getmelisen.
Eli portfelini bir künce atıb gödekçesini soyuna-soyuna:
-İndi istediyim bir şey var: o da yatmaq. Heç kime qulaq asası halda deyilem.- dedi ve gödekçeni asılqana keçirib otağına doğru getdi.
-Bes bu iki-üç saatı harada olmusan?-deye Hüseyn onun arxasınca seslendi.
-Sülenirdim, razı qaldın?-Eli dönüb bezgin halda qardaşına baxdı.-İndi ise icaze ver, rahat ölüm.
Bunu deyib otağına keçdi. Ayanın anasından eşitdikleri hele de qulaqlarında idi. Çarpayısında oturub üzünü tavana tutdu.
-Allahım, meni niye bele bir sınağa çekirsen? Eger onu qoismetime yazmamısansa niye üreyime yazdın? Heç olmasa icaze vererdin, onu görüb menim

<< 1 ... 283 284 [285] 286 287 ... 558 >>