danışırsan?
-Müellime, mene bu güne qeder çox yaxşılığınız deyib. Ele bu hazırlığın özü neye deseniz, deyer. Borcunuzu nece ödeyecem, bilmirem. Amma men o bloka gire bilmerem.
-Eli, Eli, bezi şeyleri dersle qarışıq salma. Bu olanlarla senin hazırlığının heç bir elaqesi yoxdur. O bloka hamı girir.
-Amma men gire bilmerem. O mertebeden keçe bilmerem. Ne olar, meni başa düşün.
Elinin sesi titreyir, gözleri özünden ixtiyarsız dolurdu. Bir müddet sakitce onun üzüne baxan Xatire müellime eslinde onu çox gözel başa düşürdü. Amma bunlara göre tehsilinin sual altına düşmesine de razı ola bilmezdi. Mehdi ise bu arada Elinin gözünden yayınıb yavaş-yavaş kloku aralayıb maraqla naşatr şüşesine baxırdı.
-Yaxşı, seni başa düşürem,-Xatire müellime yeniden dillendi,-gelmek istemirsense mecbur elemirem. Amma mene söz ver ki, hazırlığa gele bilmesen de hazırlaşmağa davam eleyeceksen ve senedlerini de ali mektebe verceksen. Yoxsa haqqımı sene halal elemerem.
-Narahat olmayın, müellime. söz verirem ki, hazırlaşacam.
-Lap yaxşı her iki kitabdan dersleri ardıcıl şekilde oxu, testleri hel ele. Harada neyi başa düş...
Ele bu vaxt Mehdi tarappıltı ile yere yıxıldı. Elindeki naşatr şüşesi yere dağıldı. Mesele aydın idi: o marağının qurbanı olmuşdu. Xatire müellime onu bele görüb qışqırdı:
-A, bu ne oldu?
Eli ise tez Mehdini qaldıra-qaldıra:
-Ne olacaq,-dedi,-naşatrı iyleyib. Müellime, zehmet olmasa, baxın görün o butulkanın içinde nese qalıbsa pambığa batırıb verin.-özü ise Mehdinin yanaqlarına vura-vura,-Mixaylo, sene demedim, onu iyleme?-deye ona acıqlandı.

Ayan “Belke bu gün geler.” deye yene de hesret ve ümid dolu baxışlarla qapıya baxırdı ki, qapı açıldı. Xalası qızını görcek onun üzünde xefif bir tebessüm oyandı.
-Çox şükür, bu gün dünene baxanda biraz daha yaxşı görünürsen.-deye-deye Xatire müellime ona yaxınlaşdı.
-Yaxşı görünürem? Sen menim yerimde olsan heç de bele demezsen. Burada yatmaqdan belim qurudu, ayaqlarımı hiss elemirem. Hele bu dermanların, sistemin

<< 1 ... 288 289 [290] 291 292 ... 558 >>