açıb:
-Gel gör, Nuride xala ne deyir.-deye içeri boylandı.
Sevinc kitabını çarpayının üstüne qoyaraq otaqdan çıxıb telefona sarı geldi. Desteyin diger ucundan Nuride xalanın heyecanlı sesi geldi.
-Alo, Sevinc, bala, bizim bu başı batmış gededen xeberin yoxdur?
-Yoox, Nuride xala,-Sevinc telaşlandı,-ne olub ki?
-Evde biraz söz-söhbet oldu, bu da atası ile dalaşıb çıxdı evden. İndi de zeng eleyirem, nömresi işemir. Dedim belke senin xeberin olar.
-Yox, ay Nuride xala. Bu gün heç danışmamışıq. Narahat olmayın, harada olsa, geler.
-Ne bilim, ay qızım. Ata ile bala arasında qalmışam. Bunlardan mene ne vaxt xeyir gelib ki? Ne ise senin de başını şişirdim. Sağol, qızım.
-O ne sözdür? Siz de sağolun.-deyib Sevinc desteyi yerine qoydu. Anasının sual dolu baxışlarla ona baxdığını görüb gözlerini qaçırdı. Nese xatırlamıştek telaşla-Menim telefonum haradadır?-deye otağa göz gezdirdi.
-Ne bilim, hara qoymusansa oradadır.
Sevinc telefon üçün evi emelli-başlı bir-birine vurdu. Axırda onu ele öz otağında, çarpayısının altından tapdı. Sessizde olduğundan Yusifden gelen zengleri eşitmemişdi. Zengi geri yığsa da operator qız nömrenin işlemediyini dedi. Bu Sevincin telaşını daha da artırdı. Belece on deqiqe evin ortasında o baş-bu başa gedib geldi. Gah pencereye boylandı, gah qapıya baxdı. Nehayet, növbeti defe pencereye baxanda Yusifin bloka yaxınlaşdığını görüb üreyi rahatlıq tapdı. Üreyi ayaqlarını çöl qapıya teref çekdi. Bu vaxt elinde boşqab metbexden çıxan anası onu görüb:
-Hara?-deye maraqla ona baxdı.
-Heeç, metbexe keçirdim.-deye Sevinc özünü itirdi.-Sen hara?
-Lalenin boşqabını qaytaracaqdım.-deye anası elindekini gösterdi.
-Ver, men qaytararam.-Sevinc sevincek ireli atıldı.
-Kim var çölde?
-Heç kim, kim olmalıdır ki?-Sevinc gözlerini qaçıraraq qapını açıb çöle çıxdı.
İkinci mertebeden ayaq sesleri gelirdi. Özünü tez qonşu qapısına veren Sevinc guya zengi basırmış kimi elini ona doğru aparsa da gözü pillekende idi. Yusif ise artıq üçüncü mertebeye çatmışdı.

<< 1 ... 292 293 [294] 295 296 ... 558 >>