nağıllarda olur?
-Ne bilim, belke de. Çıraq düz deyir, bele boş şeylere vaxt itirene qeder adam kimi dersle meşğul olaq. Belke bu yolla bizden adam oldu.
-Doğrudan?-deye İsmayıl yene de maraqla ona baxdı.-O da özüne göre az deyil, ha. Bir terefden bize ağıl verir, o biri terefden de...ne ise...-davamını getirmeyib aralanmaq istedi.
-Bir deqiqe,-Kenan onu saxladı,-o biri terefden ne?
-Guya ne olduğunu bilmirsen?
-Yoox,-Kenan özünü heç ne bilmirmiş kimi gösterdi,-ne olub ki?
-Onda get özünden soruş, senden gizletmez yeqin.-İsmayıl kinaye ile başını bulaya-bulaya yerine doğru getdi.
Çölde bir qerar tuta bilmeyen Eleddin sinfe qayıdıb yerinde oturdu. Fikirli-fikirli barmaqlarını partada tıqqıldadıb nese düşünürmüş kimi göz-qaş oynadıb arxaya dönerek portfelini açdı. Test blankını ve karandaşını çıxardı. Blankı açaraq bir xeyli yazılara baxdı. lakin Fikir yene onu apardı. Bayaqdan elleri qoynunda onu izleyen Leyla gülüle-güle:
-Bu qeder istedadlı olduğunu bilmirdim.-deye dillendi.
-Ne?-deyib Eleddin ona baxdı.
-Testi deyirem,-Leyla gözleri ile test blankını işare eledi,-tersine oxuyub hell eleye bilecek qeder istedadlı olduğunu bilmirdim.
Yalnız indi onun neye eyham vurduğunu başa düşen Eleddin blankı düzelderek:
-Men de deyirem axı, niye heç ne başa düşmürem.-deye gülümsündü.
-Çıraq, seni tanımasam, fikirleşecem ki, hansısa qıza göre bele fikirlisen. Amma seni tanıyıram axı. Ne olub?
Eleddin ona baxıb yüngülce başını buladı. Leyla onu tanımamışdı, hem de heç.
-Yox, qız meselesi deyil, ailevi meseledir. Nenemgil gelecekler.-deye köks ötürdü.
-Gelsinler de.-heç ne başa düşmeyerek çiyinlerini atan Leyla teeccüb qarışıq maraqla ona baxdı.-Burada ne var ki?
-İlk baxışda heç ne yoxdur. Amma bu gelen menim öz nenemdir, öz atamın anası.
-He, bilmirdim. Sen onu heç görmemisen ki?
-Görmüşem, men balaca olanda tez-tez bize gelerdi, mene hediyyeler, paltarlar getirerdi. Deyirdim yeqin qohumdur da. Ne bilim ki, özbeöz nenemdir?
-Caan, yazıq qadın. Bes ata

<< 1 ... 297 298 [299] 300 301 ... 558 >>