damıb, bir an evvel köçüb gedek? Sen de gülüb heç ne olmayacaq, xırdasına getme, deyirdin. Gördün, axırı nece oldu?-dedi.
-O oğlan eleyib?
-Yox, amma ona göre olub. Senin bu sene oxşamış qızın guya qehremanlıq eleyib, özünü atıb onun qabağına.
Eşitdiyi son cümle Akif emiye çox pis tesir eledi. gözleri doldu, elini üzüne aparıb fikre getdi. Son cümle ona neyise xatırlatmışdı. Dilşad xala onu bele görüb söhbeti deyişdi.
-Yaxşı, o deqiqe, uşaqlıq eleyib gözünün yaşını tökme. Get eve, Reyhangil evdedir, üst-başını deyiş, çörek zad ye, sonra gelersen.
-Yox, qızımı görmemiş geden deyilem.
-Qız seni bele görse qorxacaq.
-Qorxan deyil. Onu görüm, sonra gedib rahat yataram.
-Yaxşı, daha sen bilersen. Ayan yarım saata oyanacaq. Sen get, heç olmasa aşağıda bir şey ye.
-Yaxşı, amma Ayan ayılanda meni çağır.
Akif emi bunu deyib pillekenlere teref, Dilşad xala “Yaxşı”deyib dehlize teref getdi.
Ayan babasının ölüm xeberini yaxşı qarşılamadı. Atasının üzünü tüklü görcek kövrelib ağlamağa başladı. Dili söz tutmayan Akif dayı da qızına sarılaraq ağladı. Qızını bele solğun ve yorğun görmek ona çox pis tesir elemişdi. Arvadından Ayanın bıçaqlanma sebebini eşidende bir anlıq yerinde donub qalmışdı. Tale ona eyni oyunu ikinci defe başqa cür oynayırdı.
“Çox uzun iller bundan evvel Borçalıda yaşadığı o çılğın genclik illerinde eyni sinifde oxuduğu bir oğlanla edaveti var idi. Saman oğurluğu söhbetinden başlayan bu edavet düşmençiliye qeder gelmişdi. Talıb adlı bu düşmeninin Ayna adlı da bir bacısı var idi ki, bu qız da onlarla eyni sinifde oxuyurdu. Qardaşından ferqli olaraq o qızın Akife qarşıdüşmençiliyi yox idi, eksine. Bacısının düşmenine qarşı ferqli münasibetini hiss eleyen Talıb onun acığını onsuz da qanlı-bıçaq olduğu akifden çıxmaq isteyirdi. Ona ele gelirdi ki, Akif ondan intiqam almaq üçün Aynadan istifade elemeye çalışır. Bütün bunlardan birce Akifin xeberi yox idi. Bir cüme axşamı Talıb növbeti “razborka” üçün Akife xeber gönderib onu kendden xeyli aralıdakı

<< 1 ... 301 302 [303] 304 305 ... 558 >>