sevindim.-Xeyal müellim üz ifadesini deyişmedi.
-Ne deyirsen e sen?
-Mene ele geldi ki...ne ise..onsuz da mene ele geldi...Nigal müellimenin şehid olmuş nişanlısı mene çox oxşayıl. Onun üçün de meni gölende ehvalı bele deyişi.
-A, doğrudan? Caan, Allah rehmet elesin. Ona göre stulu çekib yanımda oturdun?
-Men onsuz da senin yanında otulacaqdım. Hem de ne va ki, bulada? Qoy o da niyyetimi bilsin ve boş yele ümidlenmesin.
-Nç,nç, nç.-deye Xatire müellime başını buladı-İnsafsız!
-Çox sağol.
-Deymez.
Onların bu yünlgül incikliyi dersin sonuna qeder davam eledi.
Günorta idi. Hazırlığa geden Sevincle Asyanın qabağına Ceyran çıxdı. Salamlaşdıqdan sonra Ceyran qızlardan Ayanı xeber aldı.
-Ayan necedir? Eve buraxıblar?
-Net, doroqoya. Belke bu voskreseniya.
-He, lap yaxşı. Allah şefa versin.
Ceyranın Ayandan xebersiz olması Sevinci teeccüblendirmişdi.
-Ceyran, yeni doğrudan Ayanın nece olmağından xeberin yoxdur? Sevgilinden soruşmursan?
Bu defe teeccüblenen Ceyran oldu.
-Deyesen senin heç neden xeberin yoxdur. Ne sevgili, biz ayrılmışıq.
-Ayrılmısınız?-Sevinc teeccüb ve narahatlıqla ona baxdı.
-Sevinc, doğrudan bilmirsen? Uje bir heftedir e. Siz nece dsotsunuz?
-Mene heç ne demeyib.-Sevinc meyus halda gözlerini qaçırdı.
-Ne volnuyte, doroqoya.-qımışan Asya üzünü Ceyrana tutdu.-Bu Yusifdir, bu gün sever, sabah atar.
Sevincin Asyaya ters-ters baxdığını gören Ceyran:
-Asya düz deyir, Sevinc.-dedi.-Yusif ne istediyini bilmir, qerarsızdır. Dedi ki, menlik deyilsen, bizde alınmaz.
-Ne oldu bes?-Sevinc kinaye ile ona baxdı.-Ona çox inanırdın? İndi geldin men deyene?

-İnanmaq baresinde fikrim deyişmeyib. O heqiqeten de etibar olunası adamdır. Herhalda sen bunu menden yaxşı bilmelisen. Belke de mene olan hislerini sevgi ile qarışıq salıb. Amma bilirem ki, onun üreyinde tamam başqa biri var, o bu defe heqiqeten vurulub.-Bunları deyerken Ceyran Sevincin üzüne baxır, reaksiyasını öyrenmeye çalışırdı.
-Ceyran, sencanı besdir. Yusifi özümden yaxşı tanıyıram.

<< 1 ... 308 309 [310] 311 312 ... 558 >>