Onun üçün sevgi yoxdur. O senin üçün de eyni sözleri deyirdi. Ay ne bilim, dünya bir yana, o bir yana! Ona çox ehtiyacım var. Onun kimisini çox axtarmışam.. Meni de seni sevdiyine inandırmışdı. Amma o heç deyişmeyibmiş, seninle vaxt keçirirmiş.
Ceyran ise teslim olmaq istemir, her vechle Sevinci Yusifin hislerinden xeberdar elemek isteyirdi.
-Razı deyilem. o menimle danışdığı vaxtlarda da fikri ayrı yerlerde idi. Tez-tez de meni onun adı ile çağırırdı. Sonra da deyirdi ki, qohumumuzdur, sene çox oxşayır. Men sonra başa düşdüm ki, qohum söhbeti deyil, istediyi qızdır.
-Kimin adını çekirdi?-Asya gözlerini dörd açmış Asya maraqla soruşdu.
Ceyran duruxsa da tez özünü ele ala bildi.
-Deye bilmerem. Axır vaxtlar da mektebdeki hadiseye göre çox fikirli olurdu. Sonra bir gün dalaşdıq. Onda dedi ki, üreyinde başqası var, hemişe de o olub. Amma öz xasiyyetini bildiyi üçün qıza heç ne deye bilmeyib.-Ceyran susub qızlara baxdı. Asya qaşlarını çatıb maraqla qulaq asır, Sevinc ise qaşqabaqlı şekilde gözlerini yere dikirdi. Ceyrana ele geldi ki, Sevinc her şeyi başa düşüb. Ona göre de birnefese-Qız sizinle bir sinifde oxuyur.-dedi.
Asya ile sevinc cereyan vurmuştek dik atılıb bir-birilerine baxdılar. Asya artıq adı kimi emin idi.
-Uy daa, bizimle oxuyur? Men başa düşdüm kimdir.
-Men de bildim...-Asyadan ferqli olaraq Sevincin üzüne narahatlıq ifadesi gelmişdi.
-Bildinizse lap ela. Amma menden eşitdiyinizi heç kime, xüsusile Yusife demeyin. Yoxsa meni öldürer.
-Narahat olma, onsuz da onunla danışmıram.
-Deyirem axı, niye heç neden xeberin yoxdur. Ne ise, men gedim, helelik.-deye Ceyran onlardan aralandı.
Sevincden ferqli olaraq ehtimalı düz çıxan Asya sevinirdi. Menalı-menalı Sevince baxıb:
-Doroqoya, eşitdin, o qız bizimle oxuyur?-dedi.-İnana bilmirem, o qız...
-Yaxşı da, Asya. Ne o qız, o qız salmısan? Bilirem de o qız Züleyxadır.
-Kto, kto?-Asya üzünü turşutdu.
-Sen kimi gözleyirdin? Özünü? Görmürsen, axır vaxtlar onun yanından ayrılmır? Ceyran ne dedi? Öz

<< 1 ... 309 310 [311] 312 313 ... 558 >>