Belke o da seni axtarır?-deye Gülnarı sakitleşdirirdi.
-Gülnar, Gülnar, sen buradasan?!-uzaqdan adamların arasından Gülnarı görüb telesik ona doğru gelen Hüseyn onun yanındakı qardaşına heç fikir vermedi de.
-Hüseyn!-deyib Gülnar ağlaya-ağlaya onun boynuna atıldı.
Qardaşını görüb derinden nefes alan Eli göz yaşlarını saxlaya bilmedi. Hüseynden aralanan Gülnar ona Elini gösterib:
-Hüseyn, qardaşın da buradadır.-dedi.
-Eli? Men seni nece yadımdan çıxarmışam?-Hüseyn indi de qardaşına sarıldı.
-Eybi yox, esas odur, sen yaxşısan.- sesi titreyen Eli qardaşını berk-berk qucaqladı.
Üstünden iki ders keçmesine baxmayaraq heç kim fikrini derse vere bilmirdi. Telaşlı, narahat ve kederli gözler bir-birine baxır, arabir pıçıldaşmalar eşidirlirdi. Her kes Eliye göre narahat idi, amma heç kim Yusif qeder telaşlı ola bilmezdi. Çox biruze vermese de Elinin başına gelenlerde günanı olduğunun ferqinde idi ve indi Eliye nese olsaydı Yusif özünü bağışlamayacağını bilirdi. Ülviyye müellimenin gözünden yayınaraq “Qurban olum sagsansa nese yaz.”deye Eliye bir mesaj gönderdi. Elinin ona cavab yazmayacağını bilirdi, amma düşünürdü ki diger uşaqlara nese yazar.
Eli telefonda ağlayan anasını sakitleşdirmeye çalışırdı.
-Mama, vallah yaxşıyıq. Men de yaxşıyam, Hüseyn de yaxşıdır.
-Yalan deyirsen, özünü yaxşı göstermye çalışma. Sesin yaxşı gelmir. Niye tenginefessen?
-Vallah yalan demirem...-“diiid-did, diiid-did”telefonuna mesaj geldiyini hiss eleyen Eli ekranda Yusifin adını görcek üzünü turşutdu, yeniden telefonu qulağına qoydu,-yaxşıyam, qorxma. Prosto biraz qorxmuşam.
-Can ay bala. Elleri qırılsın bunu eleyenlerin. Ver, Hüseynin sesini de eşidim.
Eli duruxdu. Hüseyn yanında yox idi. Gülnarı eve ötürmye getmişdi.
-Hüseyn? Yanımda deyil e, işi var idi, getdi.
-Nece yeni yanımda deyil? Eli, mene yalan danışırsan? Hüseyne ne olub?
-Ay mama, heç ne!-Eli bir qeder dayandı. Fikirleşdi ki, indi olanları demese anasını sakitleşdire bilmeyecek.-Qızı eve ötürmeye gedib.
-Qız, ne

<< 1 ... 320 321 [322] 323 324 ... 558 >>