birinci men verdim.-Nigar müellime üz ifadesini deyişmedi.-Bunu öldürenden sonra ne deyişecek?
-Ay qız, deyesen senin de ecelin çatıb? Keç get işinin dalınca, bu mesele senlik deyil!
-Cavab vere bilmirsen, çünki verecek cavabın yoxdur. Ani bir hisse qapılıb onu öldüre bilersen, amma sonradan keçireceyin peşmançılıq hissini heç ne ile ödeye bilmezsen. Burax onu,-psixoloq yeniden onun qolundan tutub geriye dartdı,-xahiş eleyirem.
Onun xahiş dolu üz ifadesi ve sesi sanki Qadiri yumşaltdı. Gözlerini tez ondan çekib Kenanın yaxasını buraxdı.
-Bu defe canını qurtara bildin, oğlan. Amma çalış bir de qabağıma çıxmayasan.-sonra bacısını sesledi.-Zerife, düş qabağıma!
Zerife qorxa-qorxa yerinden terpendi. Bir gözü Nigarla Kenanda olsa da qardaşına çatar-çatmaz tez gözlerini ondan çekib başını aşağı saldı. Onlar belece getmeye başladılar. Nigarla Senan ise yerlerinde donub qalmışdılar.
-Gedek uşaqlar.-deye Nigar müellime dillendi. Sonra gözünü hele de Zeridfeden çekmeyen Kenanan yaxınlaşıb elini onun çiynine qoydu.-Yaxşısan?
Gözlerini Zerifeden çeken Kenan üst-başını temizleye-temizleye:
-Çox sağ olun, müellime.-dedi.-Vaxtında geldiniz.

Yuxudan öz qışqırığına oyanan Hüseyn ellerini üzüne tutub bir müddet belece dayandı. Bu gün akademiyada olanlar yuxularını da qatmışdı. Sonra birteher özüne gelib qolundakı saata baxdı. Artıq doqquza işleyirdi. Öz-özüne “Ne çox yatmışam.”deye pıçıldadı. Yatağından durub qapıya teref getdi. Çöle çıxdı. Qonaq otağından televizor sesi ve ondan da yüksek danışan anasının sesi gelirdi.
-Can ay bala, ananız ölsün... buna bax e, on dörd günün gelini idi...
Hüseyn ayaqlarını sürüye-sürüye qonaq otağına keçdi. Anasından ferqli olaraq qardaşı sesizce ekrana baxır, arabir köks ötürürdü. Oğlunu görcek Meleyke xala ayaqlandı.
-Maman boyuna qurban. Yata bildinmi?
-Yatdım mama, yatdım. Narahat olma, indi yaxşıyam.-deye Hüseyn gelib anasının yanında oturdu.-Ne deyirler, ölen çoxdur?-deye ekrana baxdı.
-On üç nefer. Bir o qederi de

<< 1 ... 329 330 [331] 332 333 ... 558 >>