eşitcek Yusif ayağa durdu. Üst-başını temizleye-temizleye:
-Heç ne, oturmuşam da.-dedi. Sonra Sevincin tek olduğunun ferqine varıb-Sen niye teksen? Atan hanı?-deye soruşdu.
-Toydadır. Anama da demişem ki, özüm tek gelecem.
-O da buna razı olub?-Yusif inanmadığını bildirmek üçün onun üzüne baxdı.
Sevinc bir qeder susdu. Yeniden dillenerek:
-Yox, eslinde demişem ki, Yusifle gelecem.-dedi.
-Yalan danışmısan yeni.
-He, ele alındı.
-Niye? Meni niye çağırmadın?
Sevinc çiyinlerini çekdi. Yusif onun niye bele elediyini bilirdi. Ona göre de:
-Seni qınamıram,-deye köks ötürdü,-menden kime xeyir gelib ki? Eli sevdiyinden ayrı saldım. Ayanın heyatı ile oynadım. Sevincin qardaşı mene göre qatil oldu. Sevinc havalı kimi ortalıqda gezir, qabağına çıxmağa qorxuram. Züleyxanı her seferinde acılayıram. Hele illerdir, fırladıb atdığım qızları demirem. Sen hele yaxşı insansan ki, menim kimi biri ile dostluq eleyirsen.
Sevinc ise susub kederle dostuna qulaq asır, onun halına yanırdı. Yusifden ferqli olaraq Sevinc onun haqqında bele düşünmürdü. Eksine, iki heftedir, onunla danışmadığı, bu çetin günlerinde onu tek qoyduğu üçün özüna danlayırdı.
-Yusif, sen menim bu dünyada tanıdığım en oyunbaz adamsan. Men senin kimi herdemxeyal, qerarsız, tez özünden çıxan ikinci birini tanımıram. Ne fırlatdığın qızların sayı var, ne de qırdığın qelblerin. Amma sen menim bu dünyada tanıdğım en yaxşı dostsan. Sen yaxşı dostsan ki, men seninle dostluq eleyirem.
-Yox Sevinc, mene teselli vermeye çalışma. Eger doğrudan da bele fikirleşseydin, iki hefte menden üz çevirmezdin.
-Sene çox acıqlı idim, ele indi de acıqlıyam. Çünki sen esl heyatla oyunu qarışdırırsan. Öz heyatını oyunla, lağlağı ile keçirdiyin bes deyil, başqalarının heyatına burnunu soxub alemi bir-birine vurursan. Sen heç qebulda hansı ixtisası yazacağını bele bilmirsen. “Tutdu qatıq, tutmadı ayran.”prinsipi ile yaşamaq olmaz, dost. Sen daha qızların saçını dartıb dil çıxaran, oğlanların maşınlarını orada-burada gizledib Nuride

<< 1 ... 331 332 [333] 334 335 ... 558 >>