xalanı söydüren yaşda deyilsen. Deyiş biraz, dost. Ciddi ol, biraz. Heyatına qarşı ciddi ol. Heyatındakı insanlara qarşı ciddi ol!
Sevinc danışdıqca Yusif hem utanır, hem de qarşısındakı insana bir daha vurulurdu.
-Sen menim hansı emelimin qarşılığısan, Sevinc? Men senin kimi dosta layiq deyilem.
-Ele deme, sen daha yaxşılarına layiqsen. Amma söz ver ki, deyişeceksen. Men de senin yanında olacam. Barışdıq?-Sevinc balaca uşaqlartek boynunu burub adsız barmağını ireli uzatdı.
-Men senden küsmemişdim ki.-Yusif de adsız barmağını ireli uzatdı. Belece onlar barmaqlarını birleşdirdiler. Bu onların “qan qardaşı”remzleri idi.
-Yaxşı, gedek. Anam narahat olacaq.-deye Sevinc saatına baxdı.
-Gedek, amma bir de eve tek gelme. Eşitdin? Küsülü olsaq da meni çağır. Yaxşı?
-Yaxşı.

Teleofunun zeng çaldığını eşiden Xatire müellime elindeki işi yarımçıq qoyub pencerenin qabağındakı telefonu götürdü. Ekranda “Xeyal zeng edir.”yazılmışdı. Teeccüble qaşlarını çatıb zengi qebul eledi ve telefonu qulağına qoydu.
-Axşamın xeyil. Nalahat elemedim?
-Axşamın xeyir. Yox, ne narahatlıq?
-Neyleyidin?
-Heeç, Ayan yanımdadır. Axşama özümüze yemek hazırlayırdım. Sen neyleyirsen?
-Men de otulmuşam. Bu gün seni mektebde telaşlı göldüm. Ne olmuşdu?
-Mektebde?-evvelce duruxan Xatire müellime biraz düşünüb-Hmm, yadıma düşdü. Bu gün akademiyada olanları eşidib pis olmuşdum. Hem de seher Eli zeng elemişdi ki, AZİ-ye qardaşının yanına gedir. Biraz keçdi, televizordan olanları eşitdim, durub Eliye zeng eledim, amma zeng çatmadı, narahat qaldım. Yeqin ona göre telaşlı olmuşam. Sen meni harada gördün ki?-dedi.
-He, ola bile. Seni mektebe gelende, pillekende göldüm. Salam veldim, eşitmedin.
-Doğrudan? Bağışla, sencanı. Başımı tamam itirmişdim.
-Eybi yox, plosto senin üçün nalahat oldum. Dedim sesini eşidim, yoxsa gözüme yuxu getmez.
-Çox sağol.
-Sen sağol. Ayan necedi, sağalı?
-Yaxşıdır, şükür. Müalicesi davam eleyir.
-Salam deyelsen.
-Gönderen sağolsun.
-Yaxşı, seni çox tutmayım,

<< 1 ... 332 333 [334] 335 336 ... 558 >>