helelik.
-Helelik, sağol.
Xatire müellime telefonu söndürüb pencerenin qabağına qoydu. Bu vaxt metbexe doğru gelen Ayan:
-Zeng eleyen kim idi?-deye soruşdu.
-Xeyal müellim.
-Ne deyirdi?
-Heeç, ele-bele.-Xatire müellime qazın üstünde qaynayan qazanın ağzını açıb yemeyi qarışdırmağa başladı. Ayan ise gülümseyerek:
-He, demeli, şexsidir?-deye ona göz vurdu.
-Yox ay qız, ne şexsi?-deye qazanın ağzını örten Xatire müellime kinaye ile gülümseyerek başını buladı.-Bu gün meni mektebde fikirli görüb ona göre zeng eleyb.
-Caaan, sen hele de o yazığı süründürürsen? Bir cavab vermek fikrin yoxdur?
-Bilmirem Ayan. Hele o haqda fikirleşmek istemirem.
-Ne haqda fikirleşmek isteyirsen bes bacı?-Ayan gelib onunla üz-üze durdu.-Ülvi haqqında?
-Ayan!
-Ne Ayan? Bundan daha yaxşı birini gözleyirsen? Boş yere vaxt itirmiş olarsan. Aç ağlının da, üreyinin de qapılarını. Ülvini yadından çıxar.
-Yox Ayan, eleye bilmerem. Ülvi...-Xatire müellimenin sesi titredi.
-Ne Ülvi, hansı Ülvi? Seni merce qoyan Ülvi? İller sonra ortalığı çıxıb alemi bir-birine qatan Ülvi? Deymez bacı, vallah deymez. Bax mene, onun üçün canımı verdim. O neyledi? Heç ne! Heç ne elemedi. Qorxaq kimi qaçdı, gizlendi. Sence bele insanlar üçün heyatını mehv elemeye deyer?-danışdıqca Ayanın gözleri dolur, sesi titreyirdi.-Xeyal müellim çox yaxşı insandır, seni de çox sevir. Belke sen onun peltekliyinden utanırsan, belke Ülvi qeder yaraşıqlı deyil?
-Ayan, bunun pelteklikle, ya da yaraşıqla ne elaqesi var? Sadece qorxuram, ikinci defe üreyimin qırılmağından qorxuram.
-Xeyal müellim qıracaq senin üreyini? O sene sesini de qaldırmaz. Görmürsen, seni görende elden-ayaqdan gedir, ağzı qulaqlarına çatır.
Sanki Ayanın danışdıqları Xatire müellimenin çoxdandır ağlına getirmeye ehtiyat elediyi fikirlerinin üstüne işıq salırdı. O işıq ki, ona qorxularına qalib gelmeye, geleceyi haqqında düşünmeye kömek edecekdi.Tedris ilinin sonuncu ayının ilk heftesi idi. Gül-çiçekli may artıq özünü yetirmişdi. Xatire müellime el

<< 1 ... 333 334 [335] 336 337 ... 558 >>