qarışdı.
-Ne qeder yığmışdın?
-Dememişdim sene?
-Yox, hemin hefte baş qarışdı da.
-He, doğrudan e,-susub yığdığı balı xatırlayan Yusif çekine-çekine,-üç yüz yetmiş sekkiz.-dedi.
-Yaxşıdır ki. Men heç onu da yığa bilmemişdim. Üç yüz elli altı.
-Belke bu bazar yene gedek?
-Bu bazar gül bayramı var, imtahan olmayacaq. Gelen bazara qaldı. Amma gerek bu hefte derslerin üstüne emelli-başlı düşek. Az qalıb e dost.
-Düz deyirsen,-Yusif köks ötürdü,-az qalıb.
-Dost, bir şey soruşa bilerem?-deye Sevinc çekine-çekine Yusife baxdı.
-Niye soruşa bilmezsen? Buyur.
-Ceyranla ayrılmısınız?
Yusif duruxub teeccüble Sevince baxdı.
-Sen haradan bilirsen?
-Keçen defe yolda qarşılaşmışdıq. Onda dedi. Niye ayrılmısınız? Sen onu sevmirdin?
Sevincin ard-arda verdiyi sualların qarşısında ne deyeceyini bilmeyen Yusif yerinde vurnuxa-vurnuxa:
-Ee, ne bilim...bizde alınmadı.-dedi.-O biraz özünden razı qız idi.serbestliyi sevirdi. Deyirdi heç bir işime qarışma. Bele şeyler de mene tersdir. Ona göre dalaşıb ayrıldıq.
Sevinc yene de Yusifin yalan danışdığını bilirdi. Çünki Ceyran dedikleri bunlar deyildi. Başa düşmediyi bir şey var idi:Yusif Züleyxaya qarşı olan hislerini en yaxın dostundan niye gizledirdi?

Mektebe yaxınlaşanda Ayan ayaq saxlayıb xalası qızna baxdı.
-Bacı, men bacarmıram. Men bu mektebe gire bilmeyecem.
Xatire müellime elini onun küreyine qoyub mehribanlıqla:
-Neçe gündür, seninle ne danışırıq? Bele olmaz, bura senin on bir ildir oxuduğun mektebdir.-dedi.-Ve orada seni sebirsizlikle gözleyen müellimlerin, sinif yoldaşların var.
-Heç kim gözlemesin. Çünki men gözleyende heç kim gelmedi.
Ayan bunu deyib geri qayıtmaq istedi. Xatire müellime onun heç kim deyende eslinde kimi nezerde tutduğunu bilirdi. Ona göre de onun çiyinlerinden tutaraq geri qaytardı:
-Heç kimi heç kimlerle qarışdırma. Sen bu mektebe seni gözleyenler üçün gelirsen. Bir de seni gözleyen geleceyin üçün. Xeyalını qurduğun Diller Universiteti üçün.
-Düz deyirsen. Heç kim menim

<< 1 ... 335 336 [337] 338 339 ... 558 >>