yemek, reng?
-Getir xatire defterini, yazım.
Zerifenin bu mezeli zarafatına ikisi de gülüşdü. Kenan razılıqla başını yelleyib:
-Pis deyil, yumor hissin var.-dedi.-Amma zarafatsız, özün haqqında nese de.
Zerife gözlerini qıyıb bir qeder düşündü. Sonra nese tapmış kimi:
-Meselen, sevdiyim reng qaradır.-dedi.
-Qara?-deye Kenan teeccüble qaşlarını çatdı.-Qara niye?
-Çünki gözünü açanda her terefi qaranlıq görmüşem. Atam, qardaşlarım...
-Zeriş, olmadı ki,-Kenan yene de bezmiş halda sesini qaldırdı,-dedim axı, qardaş söhbetini eleme.
-Neyleyim, menim heyatım da budur. Maraqlı deyilse, qulaq asma.
Zerife bunu deyib aralanmaq isteyirdi ki, Kenan celd onun elinden tutub saxladı.
-Hey, hara gedirsen? Yaxşı, bağışla, ele demek istemedim.
-Sinfe gedirem, zeng vurulacaq.-deye Zerife elini onun elinden dartdı.
-Gülümse, sonra get. Bilim ki, incimemisen.-deye Kenan yeniden onu özüne sarı çekdi.
-Hmm, yaxşı.-Zerife yalandan dodaq qaçırdı.
-Qebul olunmur. Meni görende nece gülümseyirsen, gözlerinle.
-Yaxşı da, Kenan, gecdir. Müellim görse, yaxşı olmayacaq. -Mene maraqlı deyil. Gülümse, sonra get.
Uzaqdan Yusifin ora-bura vurnuxduğunu, dayanmadan kitab-defterlerini gezdiyini gören Sevinc ona yaxınlaşdı.
-Ne olub, ay dost? Ne axtarırsan?
-Defter zibili. İyne olub, itib.-deye Yusif ora-bura baxa-baxa dedi.
-Hansı defteri?
-Coğrafiya. Bayaqdan elli yere baxmışam.-Yusif ellerini ölçe-ölçe partanın altına boylandı.
-Göy üzlü, üstünde maşın şekli olan?
-Haradan bildin?-deye başını qaldırb ona baxan Yusif Sevincin elinde bayaq axtardığı defteri görcek,-Haradan tapdın?-deye soruşdu.
-Burada idi, düz gözünün qabağında.-Sevinc partanın üstünü gösterdi.
-Sağol e, dost, bir denesen. Düz deyibler, insan gözünün qabağını görmezmiş.-köks ötüren Yusif sözüne davam eledi.-Uzun müddet orada, gözünün qabağında durur, amma sen onu tamam ayrı yerlerde axtarırsan. Bir de onda ayılırsan ki, onu başqası tapıb. Uje isetesen de o senin deyil.
Yusifin Züleyxadan danışdığını guya

<< 1 ... 338 339 [340] 341 342 ... 558 >>