çekdi, salfetka ile üz-gözünü silmeye başladı,-sene ağlamaq olmaz.
Gözlerini Elinin partasına zillemiş Asya ise ikrahla dodaqlarını çeyneye-çeyneye:
-İncidecek de,-dedi,adam bu qeder laqeyd olar? Allahın bir sağol”unu da demedi. Uzunqulaq.
-Asya!-deye Sevinc ters-ters ona göz ağartdı.
-Asya, ölüler danışa bilir ki, sağol da deye bilsin?-özünü toplayan Ayan üzünü Asyaya tutdu.
Lakin refiqeleri onun ne dediyini başa düşmeyib teeccüble bir-birilerine baxdılar.
-Siz onu görürsünüz? Ele bir adam var ki, bu sinifde? Men görmürem, o menim üçün aprelin on altısından beri ölüb. Ona göre de menim üçün onun nese demesinin heç bir ferqi yoxdur.
Eve gelen Eli çantası ile gödekçesinin heresini bir teref atıb yorğun addımlarla metbexe keçdi. Qazın üstündeki tavanın qapağını qaldırıb kartof qızartmasını görcek üzünü turşudaraq qapağı yerine qaytardı. Elini qehvedana vurdu. Soyuq idi. Bezmiş halda metbexden çıxıb otağına keçdi. Neinki eynini deyişmeye, heç barmağını terpetmeye de halı yox idi. Sanki küreklerinden daş asılmışdı. Bütün bedeni ağrayırdı. Gözleri, yanaqları heraretden alışıb-yanırdı. Özünü çarpayıya atdı. Gözlerini yuman kimi Ayanın seherki sual dolu siması gözünün qabağını kesdirdi. Tez gözlerini açaraq öz-özüne yüksek sesle: -El çek de menden, ne olar? Men ki senden el çekmişem. Rahat burax meni!-deye qışqırdı.
Sonra divarları seyr eleye-eleye fikre getdi. Heç yarım saat keçmedi ki, Hüseyn de eve geldi. Yere sepelenen portfeli, gödekçe ve ayaqqabıları görüb esebileşdi. Eynini soyuna-soyuna qardaşına deyinmeye başladı.
-Bu lap ağını çıxardı e. Camaat qız sevmir, camaatın başına iş gelmir. Hamı bunun kimi dünayadan küsseydi, onda dünyada ağıllı adam qalmazdı ki.-Sonra yerdekileri yığışdırıb Elini sesleye-sesleye otağa yaxınlaşdı.-Eli, ay Eli, haradasan?-deyib otağın qapısını açıb içeri gire-gire,-Bu ne tör-töküntüdür?-deye guya qardaşından soruşdu. Lakin onu çarpayısında yuxuya getmiş görüb susdu. Şkafdan adyal götürüb onun üstünü örtdü. Elinin qızaran

<< 1 ... 347 348 [349] 350 351 ... 558 >>