sifetini görcek tez heraretinin olub-olmadığını bilmek üçün elini onun alnına qoydu.-Vayy, yanır ki, bu!-deye telaşlandı.
Eli ise tez-tez nefes alır, arabir de zarıyırdı. Hüseyn tez termometri axtarıb tapdı. Onun Elinin qolunun latına qoyaraq vaxt itirmeden herareti sala bilecek, ağlına gelen her şeyi elemeye başladı.
Qapı tak-tak-tak deye qefilden döyülmeye başladı. Zümrüd xala otaqdan çıxıb “Men baxaram.”deyib qapıya yaxınlaşdı. Gözlükden baxdığı an donub yerindece donub qaldı. Gözleri onu yanıldırdı, yoxsa... Geri gedib öz-özüne düşündü. Yox, yeqin oxşadıb. Qapı yene de bayaqkıtek döyüldü. Onun ürek döyüntüleri ise qapıdan da süretli idi. Ne edecekdi? Açmasaydı qızları “Kimdir, qapını niye açmırsan?” deye başının üstünü kesdirecekdiler. bBirteher özünü toplayıb qapını açdı. Beli, qarşısındakı adam uğrunda ailesinden bele keçdiyi, amma sonra onu iki körpesi ile qoyub pul qazanmaq adı ile altı il evvel Rusiyaya geden ve onu rus qadınlarına deyişen, evveller tek sevdiyi, indi ise sadece qızlarının atası olan Behram idi. Zümrüd xala bir müddet susaraq soyuq nezerlerle onu süzdü. Lakin bu soyuqluğun içinde bir teeccüb de var idi. Behram eminin qırışmış sifeti, solğun ve yorğun gözleri, ağarmış saçları, esen elleri Zümrad xalanın diqqetinden yayınmadı. O, erini bele tesevvür elemirdi. Ola da bilmezdi. Günlerini kefde-damaqda keçiren biri nece bu güne qala bilerdi? Lakin ondan heç ne soruşmadı. Ele boş ve sual dolu baxışlarla onu süzdü. Behram eminin gözlerinde ise ondan ferqli olaraq hesret ve günahkarlıq duyğusu var idi. Sanki her defe telefonda onunla tehqirle danışanqarşısındakı adam deyildi.
-Mama, kimdir gelen?
Bu vaxt otaqdan çıxıb qapıya yaxınlaşan Nuray atasını qapının ağzında görcek anasıtek donub qaldı. Gözleri berelmiş halda qarşsındakı adamın atası olub-olmadığını aydınlaşdırmağa çalışdı.
-Gü...Gü...Nuray?-Behram eminin sesi de özü kimi qocalmışdı.
Qapının ağzında üçüncü donub qalan Günay oldu. Lakin o anası ve bacısıtek yerinde kilidlenmedi. Özünü

<< 1 ... 348 349 [350] 351 352 ... 558 >>