ele alıb o anın heyecanının yaşatdığı yüksek sesle:
-Senin burada ne işin var?-deye qışqırmağa başladı.
-Qızım...-Behram emi günahkarlara xas baxışlar ve ses tonu ile dillendi.
-Ne qzım? Hansı qızım?-dişlerini bir-birine sıxan Günay qapıya yaxınlaşıb anasını yana çekdi, acıqlı-acıqlı atasına baxıb.-Çıx get, buradan!-deye qışqıraraq qapını onun üzüne örtdü.
Lakin Nuray onun bu hereketinden acıqlanıb bacısının üstüne qışqıra-qışqıra qapını açmaq istedi.
-Neyleyirsen? Aç qapını!
-Eee!-Günay sert hereketle bacısını yana iteledi.-Çekil kenara!
-Men atamı görmek isteyirem!
-Görmek isteyirsen? Get, gör onda. Amma bir de ayağın bu eve deymeyecek.
Qapının desteyini aşağı buran Günay bacısına baxdı. Nuray onun bu şerti qarşısında bir-iki addım geri getdi. Sonra başını aşağı salıb sessiz-sessiz ağlamağa başladı. Günay ise derinden nefes almağa, özünü sakitleşdirmeye çalışırdı. Birden bayaqdan divara söykenib gözlerini bir nöqteye zilleyen Zümrad xala söykendiyi yerden üzüaşağı sürüşerek yere yıxıldı. Huşunu itirmişdi.
-Mama!-deye qızlar telaşla ona teref eyildiler.
Nuray ağlayır, anasının yanaqlarına vururdu.
-Ağlama, özüne gel.-Günay ise soyuqqanlılığını itirmirdi.-Kömek ele, divana aparaq.
Qızlar birteher sürüye-sürüye analarını otağa keçirdiler. Lakin qaldırıb divana uzatmağa gücleri çatmadı.
-Tez ol, qaç Seide xalanı çağır!
Nuray celd qapıya doğru qaçdı.Çöle çıxıb qarşı qonşunun qapısını berk-berk döymeye, zengini basmağa başladı. Qapıya qonşunun ortancıl oğlu Elşen çıxdı. Qarşısında Nurayı, hem de ağlayan görcek:
-Ne olub?-deye telaşla soruşdu.
-Seide xala evde?
-Yox, aşağı, qonşuya iyne vurmağa düşüb. Ne olub ki?
Başqa vaxt olsaydı, Nuray Elşenin üzüne de baxmaz,ağzını büzüb yanından keçerdi. İndi ise çaresizcesine onun qolundan yapışıb:
-Ne olar, ona de, tez gelsin de.-deye yalvardı.-Mamamın üreyi gedib.
-Yaxşı, gözle,-Elşen de telaşlandı,-gel bele eleyek. Sizde naşatr var?
-Bilmirem.-Nuray çaşqınlıqla çiyinlerini çekdi.
-Onda sen get Şerqiye

<< 1 ... 349 350 [351] 352 353 ... 558 >>