gözlerini iri açıb onlara baxırdı. Adeten bu cür şablon ad günü surprizlerini sevmezdi ve bele bir oyuna gelenleri de axmaq adlandırardı. Amma bu gün onun özünü aldatmışdılar. Onu birinci qucaqlayıb tebrik eden ele Ayan oldu. Sonra növbe ile hamı onu tebrik eledi. Sonra onu süfrenin başında onun üçün ayrılan masaya oturtdular. Dilşad xala onun boşqabına yemek çeke-çeke:
-Senin bizim arxamızca danışmağın da var?-deye soruşdu.
-Qızın xertine deyme.-Akif dayı o başdan dillendi.-Düz deyir de, axşam vaxtı qız uşağını evde tek qoyub getmek olmaz.
-Men...men...bilmirem ne deyim...-Xatire müellime hele de surprizin şokundan ayıla bilmemişdi.
-Heç ne deme, bacı. Toyuq eladır, ondan ye.-Ramin acgözlükle toyuğun budunu dişine çekdi.
-Bize qalsa, heç yere getmemişdik, hamısı Ayanın planlarıdır.-Reyhan da dillendi.
Xatire müellime gülümseyerek Ayana baxdı. bu vaxt did-did deye telefonun sesi eşidildi.
-A, bunun batereyası ölür ki.-deye Xatire müellime telefonu eline alıb ayağa qalxmaq istedi.
-Hara durursan?-Ayan telefonu onun elinden aldı.-Otur, sen qonaqsan, özü de ad günü olan qonaq. Men qoyaram.-deyib telefonu qab şkafının yanındakı cereyan aparatına qoşdu.
Belelikle, Xatire müellime bu axşamı qohumlarınının ehatesinde deye-güle keçirdi. Bir saata yaxın vaxt keçdi. Artıq yemek süfresi yığışdırılmış,tort bele kesilmişdi. Akif dayı hemişekitek işdeki maraqlı ehvalatlardan danışırdı. Bu vaxt Xatire müellimenin telefonu zeng çalmağa başladı. Ayaq üstde olan Ayan şkafın üstünde batereya yığan telefona yaxınlaşdı. Öz-özüne qmışıraraq telefonu adapterden ayırıb xalası qızına doğru gele-gele:
-Kemaledir, padruqan.-dedi.
Ayanın üzündeki gülümsemeni ise Xatire müellime yalnız telefonun ekranına baxandan sonra başa düşdü. Çünki ekranda “Xeyal zeng edir” yazılmışdı. Telefonu açıb heç ne olmamış kimi:
-He, Kemale?-dedi.
-Salam, Kemale deyil, Xeyaldı. Adım gelmedi ki?
-Sağol, yaxşıyam. Sen necesen?
-Men de yaxşıyam,-Xeyal müellime çaşqınlıq içerisinde,-meni tanımadın

<< 1 ... 351 352 [353] 354 355 ... 558 >>