ki?-deye soruşdu.
-He, çox sağol. Xalamgildeyem, ele onlar da mene surpriz eleyibler.
Nehayet onun ne demek istediyini başa düşen Xeyal müellim:
-Başa düşdüm,-dedi,-aşağı gele bilmezsen?-ümidsiz halda soruşdu.
-Aşağıdasan?-Xatire müellime özünden ixtiyarsız dodaqlarını büzdü.
-Buradadır?-bu vaxt Dilşad xala dillendi.-Ona de, aşağıda durmasın, çıxsın bize.
-Yox, yox, eybi yox,-bunu Xeyal müellim de eşitdi,-gelme, sonla danışalıq.
-He yaxşı, helelik.
Xatire müellime telefonu söndürdü. Xalası ona baxdı.
-Ne olub, gelmir?
-Yox, burada deyil ki. Nişanlısı ile gezmeye çıxıb.
-Hmm.-deye Dilşad xala qaşlarını çatdı.
Veziyyeti başa düşen birce Ayan idi ki, o da öz-özüne qımışırdı. Aşağıda ise Xeyal müellim suyu süzüle-süzüle geldiyi kimi de evine qayıtdı.
Qonşuların kömeyi ile huşu özüne getirilen Zümrüd xala güc-bela ile de olsa qızlarını hazırlığa yollaya bilmiş, özü ise qonşusu Seide ile derdleşirdi. Bu vaxt qapı döyülmeye başladı. Zümrüd xala qonşusuna baxıb telaşla:
-Yene geldi.-deye gözlerini bereltdi.-Men neyleyecem indi?
-Ay qız, belke heç o deyil? Belke Ramizdir, işden gelib meni axtarır?-Seide xala onu sakitleşdirmeye çalışırdı.
-Yox e, bayaq da qapı bele döyülürdü.-Zümrüd xalanın rengi ağappaq olmuşdu.
-Dayan, men baxaram,-deyib Seide xala qapıya doğru getdi. Gözlükden baxıb teeccüble dodaqlarını büzdü.-Bur dene kişidir.-dedi.
-Behramdır da.-Zümrüd xala ayağa durub telaşla qapıya doğru geldi.
-Yox ay qız. Men Behramı tanımıram? Bu o deyil.
Zümrüd xalanı maraq bürüdü. Qapıya yaxınlaşıb gözlükden baxdı. Doğrudan da Behram deyildi. Bu onun erini özü ile çekib rusiyaya aparan, sonradan oradan-bura, buradan-ora melumat ötüren Aqşin emi idi. İndi onu burada görcek teeccüblenen Zümrüd xala ele eyni teeccüble de qapını açdı.
-Axşamınız xeyir, Zümrüd bacı.-Aqşin emi onu salamladı.
-Axşamın xeyir, Aqşin qardaş.
-Behrtam evdedir?-deye o içeri boylana-boylana soruşdu.
-Yox.
Bunu eşiden Aqşin emini maraq ve teeccüb bürüdü.
-Nece yeni, eve

<< 1 ... 352 353 [354] 355 356 ... 558 >>