dili senin esas fennindir.-dedi.
Lakin bu Ayanı daha da kövreltdi. Dodaqlarını ese-ese:
Baş üstde, müellime.-dedi.
Belece bu ders hem Eli, hem de Ayan üçün uğursuz keçdi. Növbeti teneffüs. Dehlizler yene qaynamağa, şıltaq mekteblilerin ses-küyü ile titremeye başladı. Mehdi elini Elinin çiynine qoyub onunla birlikde pillekenleri qalxırdı ki, arxadan kiminse onu seslediyini eşitdi. Dönüb arxaya baxanda Asyanın işare ederek:
-Mehdi, bir deqiqe bura gel.-deye onu çağırırdı. Teeccüblense de Mehdi Eliye “Sen get” deyib geri qayıtdı. Foyeye doğru bir-iki addım irelilediler.
-Kimse meni Mehdi deye çağıranda ele qorxuram ki.-Asyanın neden danışacağını bilmese de söze birinci o başladı.
-Poçemu?-deye Asya qaşlarını çatdı.
Çünki bilirem ki, nese ciddi bir şey deyecekler, ya da menden nese isteyecekler.
-Kstate, sene işleri düşüb.-deye Asya onun fikrini tamamladı. Sonra fikrinde tutduğunu demek üçün üzünü Mehdiye tutdu.-Bu Yusifle Elinin, Ayanla Elinin meselesini neyleyek?
Mehdi bezgin halda qollarını yana açıb deyindi:
-Bilirem de, men bilirem ki, “Mehdi”nin arxasında ciddi nese durur. Ne bilim, ay Asya bajı? Onlar özleri öz meselelerini hell eleyibkler. Bize ne e onlardan?
-Sen ne rahat adamsan? En yaxın dostların küsülüdür, sense deyirsen, mene ne?
-Men küsdürmüşem, onları? Yusifdir de, özü öz başına iş açdı.
-Mehdi!-Asya qaşının birini qaldırıb ters-ters ona baxdı.
-He, indi ne deyeceksen?
-Mı doljnı pomoş yemu. Eli ne Yusifle, ne de Ayanla danışmır. Sevinc de bunların üçüne göre özünü çox pis hiss eleyir, deyir bütün günah mendedir. Men de fikirleşdim ki, onlara kömek elesek, ancaq ikimiz eleye bilerik.
Mehdi gözlerini qıyıb düşünmeye başladı. Asyadan qaçış yox idi. Diger terefden de düşündü ki, belke o düz deyir? Küsülüleri barışdırmaq, yeniden o möhteşem altılığı berpa elemek ele onların işidir?
-Düz deyirsen, Asya bajı,-deye düşünceli halda dillendi,-onları barışdırmaq lazımdır. Amma evvelce ne elemeli olduğumuzu fikirleşmeliyik. Eli tersdir,

<< 1 ... 356 357 [358] 359 360 ... 558 >>