ona baxdı.-Sen deyildin, psixoloqla söhbete qalan?
-Xoroşo da, Mixaylo, neyleyim, kefimden elemirdim ki?
Yaxşı, yaxşı, esebleşme, Asya bajı.
-Ee, mene Asya bajı deme, bajı heç deme!-deye Asya üzünü turşutdu.
-Pah, zerlerin töküler?
Onlar belece ikinci mertebeye çatıb dehlize dönürdüler ki yuxarıdan kimse Mehdini sesledi:
-Mehdi, ay Mehdi, bura bax.
Onlar başlarını qaldırıb ses gelen terefe baxdılar. Bu Zerifenin refiqesi Nigar idi. \ -Yene Mehdi?-deye Mehdi bezgin halda üzünü turşutdu.-İndi ne olub?
-Bir dene bura gel. Sene vacib sözüm var.
Asya özünemexsus bir tebessümle bir yuxarıdakı Nigara, bir de Mehdiye baxdı.
-Xoroşo, men gedim.-deyib ondan aralandı.
Mehdi ise ne olduğunu xeber ala-ala üçüncü mertebeye qalxdı. Sinfe qayıdanda ise üzü gülürdü.
Daha bir ders keçdi. Teneffüsde Züleyxa narahat şekilde arxaya dönüb elindeki defteri söhbet eleyen Asya ile Ayana gösterdi.
-Qızlar, belke bunun hellini bilesiniz?
Qızlar gözlerini qıyıb defterdeki misala baxdılar. Sonra:
-Yox e Zülü, bizlik deyil.-deye üzlerini Züleyxaya tutdular.
-Eybi yox, canınız sağ olsun.-deye Züleyxa qabağa dönmek isteyirdi ki, bayaqdan bu menzereni izleyen Sevinc elindeki karandaşı testin üstüne atıb:
-Zülüş, ne olub? Misalı hell eleye bilmirsen?-deye onu sesledi.
Yeniden arxaya dönen Züleyxa meyusluqla Sevince baxıb “He, can.”deye başını yelledi.
-Gözle, bir deqiqe.-sanki Sevince de ele bu lazım idi. O arxaya boylanıb Kenanla söhbet eleyen Yusifi sesledi-Dost, bura gel.
-Yox Sevinc, lazım deyil.-deye Züleyxa etiraz elese de Sevinc ona qulaq asmadı.
-Ne olub?-deye Yusif Sevince yaxınlaşdı.
-Dost, xahiş elesem, Zülüye kömek eleye bilersen? Misalı hell eleye bilmir.
Yusif teeccüble evvelce Sevince baxsa da, onun xahiş dolu gözlerinden keçe bilmedi.
-Yaxşı, Zülü, getir görüm neyi eleye bilmirsen.-deye en arxa partaya keçdi.
Qulaqlarına qeder qızarmış Züleyxa ise buna sevinmeli, ya da teeccüblenmeli olduğunu bilmeden defterini de götürüb Yusifin yanına keçdi. Belece

<< 1 ... 358 359 [360] 361 362 ... 558 >>