gözlenilmez oldu. Üz ifadesi deyişdi.
-Başa düşmedim, bahalı, ya da ucuz olmağının ne felqi val ki?
-Yox da, Xeyal. Dedim ki, götüre bilmerem.-deye Xatire müellime ayağa qalxdı.
-İstememeyinin sebebi bunun bahalı olmağıdı, ya bu hediyyeni menim almağımdı?
-Ne?
Xeyal müellim de ayağa durub onunla üzbeüz dayandı.
-Ele bilisen ki, men bununla senin gözüne gilmeye çalışılam?-deye elindekini gösterdi.-Mene “he”deyesen deye deliden-qabıqdan çıxılam? Men seni üzünün gözelliyine göle sevmemişem ki, qelbinin gözelliyine, saflığına göle sevmişem. Onun üçün de senin qelbini bele şeylele feth elemek fiklim yoxdu. Egel menim yanımda özünü nalahat hiss eleyisense, ağlın, qelbin yol velmilse, men seni daha altıq mecbul eleye bilmelem.
Danışdıqca Xeyal müellimin gözleri dolur, dodaqların esirdi. Dediyi her cümlenin ardınca da peşman olurdu. Qorxurdu ki, Xatire müellime ele bu cümleye bend imiş kimi onun heyatından birdefelik çıxar. Ele qorxduğu da başına geldi. Xatire müellime onunla sağollaşmadan ondan uzaqlaşmağa başladı. Xeyal müellim el-ayağı soyumuş şekilde oturacağa oturdu. Ne xeyallarla aldığı hediyyeni elinde fırlada-fırlada fikre daldı.

“İller evvel bele kimi bir parkda yene de hediyyesi elinde qalmışdı. Telebelik heyatının ilk illeri idi. Çalışqanlığı ile diger telebe yoldaşlarından ferqlenen Xeyal bir gün telebe yoldaşlarının dili ile desek “yatdığı” universitetin laboratoriyasından çıxıb telesik auditoriyalarına doğru gederken dehlizde bir qızla toqquşur. Qızın elindeki kitab-defter yere dağılır. Kayahansayağı “film gibi yani” Tez-telesik kitab-defterini yığan qız oradan uzaqlaşır. Hemin gün Xeyal cismen derslerde oturur, fikri-xeyal ise toqquşduğu qaragözlü qızın yanında qalır. Xeyaldakı bu qeyri-adiliyi sezen Ayaz gücle de olsa ondan söz ala bilir. Ele onun tekidi ile qızı, onun oxuduğu qrupu axtarıb tapırlar. Bir müddet dersleri boşlayıb qızın arxasınca gedib-gelen Xeyal axır ki bir gün-qızın ad günü olan gün ona üreyini açır. Elindeki bir deste qızılgülü

<< 1 ... 365 366 [367] 368 369 ... 558 >>