şeyi bir-bir ona izah eledi. Bir-iki deqiqe sonra Eli sinfe qayıtdı. Artıq plandan xeberdar olan Ziver müellime:
-Alişka, qde tı bıl?-deye soruşdu.
-Nigar müellime çağırmışdı.
-Xoroşo, idi, zanyat mesto.
Sinfin halı Eliye de qeribe geldi. O yerdeki tozu, arxa partaların sergende halını görüb:
-Burada nüharibe olub?-deye teecüble soruşdu.
-Demek olar ki.-İsmayıl özünü ciddi tutmağa çalışaraq başı ile Ramazanı işare eledi. Ramazan qıpqırmızı qızarmışdı. Hirsle dişlerini bir-birine sıxıb gözlerini partaya dikmişdi.
-Mixaylo, sen orada neyleyirsen?-Mehdini Asyanın yanında görmek Elini biraz da teeccüblendirdi.
-Sene ne? Oturmuşam da özüm üçün.-Mehdi arxaya dönmeden acıqlı-acıqlı dillendi.
-Gel de yerine!
-O bura gelmesin!-Ramazanın hirsli sesi eşidildi.
-Niye?
-Sencanı sus,-İsmayıl özünü Eliye teref vererek,-bunları gücle sakitleşdirmişik. Dalaşıblar.-dedi.
-Niye, ne olub ki?
-Heç biz de başa düşmedik. Görseydin, sinifde tozdan göz-gözü görmürdü.
Ramazan özünü saxlaya bilnmeyib başını partanın üstüne qoydu. İçin-için gülmeye başladı. Bu vaxt Ayan da sinfe girdi. Ziver müellime ona da eyni sualı ünvanladı. Ayan ise Xatire müellimenin onu çağırdığını dedi. Yerine keçerken Mehdini yerinde görüb teeccüblendi. Mehdiden yerinden qalxmasını istese de Mehdi çiyinlerini ataraq istemediyini dedi. Ziver müellime söhbete qarışdı.
-Doroqoya, onlar Ramazanla dalaşıblar. Ya sama onları ele ayrı oturtmuaşm. Sen yaxşısı budur, bu günlük başqa yerde otur.
Hamı maraqla Ayanın harada oturacağını gözleyirdi. Ayanın ise Elinin yanında oturmaq kimi bir fikri yox idi. Keçib Yusifle Sevincin arxasındakı boş partada oturdu. Oturan kimi de partanın “cıııığğğ”deye zil sesi qulaq batırdı. Hamı gülüşdü. Ayan meyus halda ayağa durub digere terefe-Keremin yerine keçdi. Kerem bu vaxt Kenanın yanında oturmuşdu. İkinci “cııığğ”. Bu Ayanı lap esebileşdirdi. Sanki partalar onun acığına durmuşdu. Sinifdekiler altdan-altdan qımışır ve bir-birilerine göz-qaş eleyirdiler.
-Doroqoya, keç

<< 1 ... 371 372 [373] 374 375 ... 558 >>