val ki?
-Müellim, sizi tanımasaydım heqiqeten de bele biri olduğunuzu düşünerdim. Amma bilirem ki, siz şagirdlerinize qarşı nece qayğıkeşsiniz. Bu hereketi size heç yaraşdırmadım.
-Lemanın sinif lehbelisiniz?
-Xeyr, sadeceqızın orada hıçqıra-hıçqıra ağladığnı görüb pis oldum. Şexsi problemlerinizi mektebe daşıyıb şagirdlerin de qelbini qırmayın.
Onun niye bele dediyini heqiqeten de başa düşmeyen Xeyal müellim ehtiyatla etrafa baxaraq sonra üzünü ona tutdu.
-Bilmilem sizi nalahat eleyen nedi, amma men şexsi heyatımla mektebi ayıld eleye bililem. Ona qışqılmağım da heqiqeten de hilslenmeyimle bağlıdı. Başqa sualınız yoxdu?
İndi Xatire müellime onu başa düşmürdü. Yeni, dünenki hadise onu bu qeder deyişmişdi? Ya o özü “Qaçan qovalanar” prinsipi ile qaçmağa üz qoymuşdu?
-Yoxdur.-deyib gözlerini aşağı salan Xatire müellime müellimler otağına keçdi.
Artıq seher növbesi öz yerini günorta növbesine vermişdi. Qapı berk-berk döyülmeye, zeng tez-tez basılmağa başladı. Dilare xala telaşla qapıya gedib gözlükden baxmadan qapını açdı. İsmayıl onunla salamlaşmadan bacısının qolundan tutub:
-Keç, keç içeri! Seninle hele evde danışacam!-deye içeri atdı.
-Ay ana, qolum!-Leyla sendelese de özünü birteher saxladı.
-Ne olub a bala?-Dilare xalaheç ne başa düşmeden qızı ile oğluna baxdı.
-Qızından soruş!-İsmayıl da içeri girib arxasınca qapını örtdü.
-Neyledim e men?!-Leyla narazılıqla qardaşına baxdı.
-Ay qız, hele bir danışırsan da? Heç olmasa cavab verme!
-Bir adam kimi deyeceksiniz ne olub?!
-Ne olacaq, ay mama?! Men buna göre camaatın oğlu ile dalaşım ki, bir de bacıma yaxın durma, bu gedib oğlanla el-ele gezişsin.-esebinden İsmayılın benizi ağarmış, gözleri böyümüşdü.
Dilare xala sakitliyini pozmadan çevrilib arxasında gizlenen qızına baxdı. Leyla ise:
-El-ele deyildik!-deye Leyla özünü müdafie eledi.
-Ay qız, sus!-İsmayıl hirsinden yumruğunu divara vurdu.
Dilare xala ise hele de qızına baxır, cavab gözleyirdi. Leyla gözlerini yere dikib bayaqkından ferqli ses

<< 1 ... 375 376 [377] 378 379 ... 558 >>