ele!-dedi.
Qorxaraq özünü yığıb gözlerini berk-berk yuman Nigar müellime “Burax!”deye qışqırdı. Onun bu sesinden sanki ayılan Qadir onu buraxıb bir-iki addım geri getdi.
-Qorxma, seni incitmek istemirem. Amma mene kömek ele, yoxsa men ölecem.
Özünü birteher ele alan Nigar müellime:
-Yaxşı, yaxşı, sene kömek eleyecem.-dedi.-Sene o istediyin şeyi tapacam.-yerdeki kağızı işare eledi.-Amma mene vaxt ver, zeng eleyim, getirsinler.
-Doğrudan?-deye balaca uşaqlartek sevinen Qadir gözlerini berelderek-Tez getirsinler.-dedi.
-Narahat olma, getirecekler. Sen keç otur, orada,-Nigar müellime ese-ese ona bayaqkı yerini gösterdi,-indi zeng eleyirem.
Qadir istediyi alınanda sevinen balaca uşaqlartek gedib evvelki yerinde oturdu. Lakin halı daha da pisleşmekde idi. Bir gözü onda olan psixoloq kenara çekilib qorxa-qorxa tecili yardımın nömresini yığdı. On-on beş deqiqeden sonra tecili tibbi yardım maşını ile Qadiri xestexanaya getirdiler. Qeyri-adi pasiyentini tek buraxmayan Nigar müellime telaşla dehlizde o teref-bu terefe gedib gelirdi. Bu vaxt qonşu otaqlardan birinden çıxan cavan bir hekim oğlan onu görüb:
-Nigar, sen xeyir ola burada?-deye telaşla ona yaxınlaşdı.-Bibiye nese olub?
-Ümid,-tanış birini görcek Nigar müellime sanki rahatlaşdı,-yox, bibi yaxşıdır. Bir tanış var, onu getirmişem.
-Ne olub, avariya düşüb?
-Yox, abstinensiya.
Ümid hekim geri gedib teeccüble ona baxdı.
-Men senin mektebde psixoloq işlediyini eşitmişdim. Senin bele adamlarla ne işin var?
-Eslinde şagirdimin qardaşıdır. Hem de tanış idi, o veziyyetde qoya bilmezdim.
-Ailesine xeber vermisen?
-İnan ki, elaqe yarada bilecek ne bir nömre, ne de ünvan var.
Ele bu vaxt qarşıdakı palatadan bir hekim çıxdı. Nigar müellime onu görcek:
-Hekim, veziyyeti necedir?-deye soruşdu.
-Siz neyisiniz?-deye orta yaşlı bu kişi eyneyinin altından onu süzüb soruşdu.
-Tanışı, onu bura men getirmişem. Ona göre de mene her şeyi mene deye bilersiniz.
-Xeste bura getirilende keskin abstinensiya halında idi.

<< 1 ... 379 380 [381] 382 383 ... 558 >>