danışmaq qerarına geldi.
-Dost, bax, özün Elini qınayırsan, deyirsen ki bir qıza göre heyatını, geleceyini sual altında qoyur. Amma kenardan baxanda sen ondan da beter gündesen. Deyeceksen ki yox, Eli meni danışdırmır deye bele qerarsızam, fikirliyem ,amma bilirem ki bele deyil.
Sevinc danışdıqca Yusif teeccüble ona baxır, heç ne başa düşmeden gözlerini döyürdü.
-Dost, sen ne danışırsan? Ne qız, hansı qız?
-Yaxşı da Yusif. Ne vaxta qeder gizledeceksen? Demeli olduğun belke de en birinci adam menem, amma sen menden de gizledirsen.
-Dost, men seni başa düşmürem.-deye Yusif teeccüble onun üzüne baxan Yusif deyesen onu anlamamışdı.
-Dost, men seni başa düşmürem,-yolun ortasında durub onun ağzını yamsılayan Sevinc,-yaxşı da, adam bu qeder yalançı olmaz-deye ona göz de vurdu.-Yusif ise heqiqeten de anlaşılmazlıq içinde idi. Eger Sevinc hele de Cavidi sevir ve onu gözleyirse bes o kime eyham vururdu? Sevinc ise danışmaqda idi.-Deyek ki, mene demirsen ne ise başa düşdüm. Heç olmasa özüne de de. bayaq düz qabağında idi, deyerdin de.
-Kim e, kim?-döze bilmeyen Yusif sesini qaldıraraq soruşdu.

Züleyxa!-Sevincin sesi ondan da yüksek çıxdı.-Özünü niye artistliye qoyursan ki, dost? Guya neçe vaxtdır ona nece baxdığını, nece danışdığını görmürem? Amma çalış onun da qelbini Ceyran kimi qırma.
-Ne Ceyran, ne Züleyxa?! Men seni sevirem! Yusif eşitdiklerinden o qeder teeccüblenmişdi ki dilinden çıxanlardan bele xebersiz idi. Ya da dili onadan daha cesaretli terpenmişdi. Sevinc duruxub ona baxdı. bu söz ona deyilmişdi? “Yox, yüz faiz sehv eşitdim, üstünü vurmayım.”deye öz-özüne fikirleşib ondan aralanmağa başladı.
-Sevinc.-Yusif onun qolundan tutub saxladı.
-Yaxşı da dost, üzr istemeye ehtiyac yoxdur.-Sevinc heç ne olmamıştek davranmağa çalışırdı,-Bilirem ki, ağzından sehven çıxdı.-deyib yoluna davam elemek isetdi.
Yusif üçün ise geri dönüş yox idi. Söz ağzından çıxmışdı ve o da sözünün arxasında durmalı idi.
-Sevinc,-deye ikinci defe onu saxladı. Heyecandan üreyi

<< 1 ... 382 383 [384] 385 386 ... 558 >>