yuxusuz qalan Sevinc yorğun ve fikirli haldan blokdan çıxıb yola düzeldi. Binanın tinine çatanda Yusifi görüb duruxdu, geri qayıdıb binanın qarşısından olan diger yolla getmeye başladı. Tez-tez de qaçaraq baxışlarla arxaya baxır, Yusifin gelib-gelmediyini deqiqleşdirirdi. Yusif görünmürdü. Lakin yolun başına çatıb döngeni dönmüşdü ki, onu qolundan tutub kenara çeken Yusifi görcek ne edeceyini bilmedi.
-Ne isteyirsen?-deye özünden ixtiyarsız qışqırdı.
-Danışmaq.
-Men seninle danışmaq istemirem!-deye Sevinc qolunu yana dartdı.
-Sen danışmayacaqsan, sadece qulaq asacaqsan.
-Qulaq asmaq da istemirem.
-Niye çetinleşdirirsen? Senden ne isteyirem ki? Sadece icaze ver, sene üreyimdekileri başa sala bilim. Sen menim üçün ne Aynur deyilsen, ne de Güler. Men onların heç birini sevmemişem. Ceyranı da sevmirdim. Züleyxadan heç danışma. Menim seni fırladıb atmaq kimi fikrim de yoxdur. Çünki men sene bunu eleye bilmerem, men gözümü açandan seni tanımışam. Sen menim bir parçamsan, keçmişimsen. Men seni nece incide bilerem axı?
-Maşallah, iller öz sözünü deyibmiş,-Sevinc kinaye ile gülümseyir, ağzını büzürdü,-ilde bir qıza eşq elan eleye-eleye emelli-başlı şairleşmisen ki. Senin bir sözün var idi e, “ağıllı qızlar ağıllı oğlanların qabağına çıxır.” İndi mene maraqlıdır, men ağlımı itirmişem, ya sen ağıllanmısan?
Yusif meyus halda Sevincin kinaye dolu gözlerine baxdı.
-Sevinc, niye inanmaq istemirsen? Meger men ürekden seve bilmerem?
-Niye inanmıram? Çünki seni tanıyıram. Sen de menim keçmişimsen, en yaxın dostumsan, daha doğrusu idin. Men seni ta uşaqlaıqdan tanıyıram, Yusif. Yadındadır, heftede bir top partladırdın. Bir hefte oynadırdın, sonra tezesini isteyirem deyib topu bıçaqla kesirdin. Sen Allahın bir topunu bele on gün oynatmırdın. Mektebde göz-qaş elemediyin qız yox idi. Ele bilme ki, xeberim yox idi, sene düzeltdiyim qızlarla danışdığın aralar hele başqalarına da göz-qaş atırdın. Men senin kimi birine nece inanım axı? Utanmadan, qabağıma keçib hele bir seni

<< 1 ... 389 390 [391] 392 393 ... 558 >>