Sevile sarı baxdı. Sevilin başı hele de partasının üstünde çarpazladığı qollarının üstünde idi.
Teneffüs yeni başladığından dehlizler kimi müellimler otağı da boş idi. Ülviyye müellimeni salamlayan Xatire müellime adeti üzre keçib qapıdan soldakı masada oturdu.
-Müellime, bu gün çox gözel görünürsünüz. Maşallah, Allah pis gözden saxlasın.-getmek üçün hazırlaşan Ülviyye müellime onu bele görüb heyran-heyran dillendi.
-Çox sağolun, müellime. O sizin üreyinizin gözelliyidir.-deye Xatire müellime de gülümseyerek ona qarşılıq verdi.
Bu vaxt otağa giren Xeyal müellim onları salamlayıb pencere terefdeki masalara sarı getdi. Birden ayaq salxlayıb geri döndü. Gözlerini daha iri açıb heyranlıqla Xatire müellimeni süzdü. Deyesen onu tanıya bilmemişdi ve sözün esl menasında ağzı açıq qalmışdı. Otağın ortasında belece yerinde donub bir müddet qarşısındakı meleye baxdı. Xatire müellime ise göz-qaşla ona burada onlardan başqa da adamın olduğunu başa salmağa çalışırdı. Veziyyeti bele görüb öz-özüne gülümseyen Ülviyye müellime sağollaşıb otaqdan çıxdı. Artıq Xeyal müellim biraz da olsa özüne gelmişdi. Xatire müellime ise onu danlamağa başladı.
-Sanki meni birinci defe görürdün. Yaxşı deyil axı Xeyal, bura mektebdir.
-Men neyledim ki? Sadece gözelliyin gözümü qamaşdıldı.-Xeyal müellim yeniden heyran-heyran ona baxdı.-Az qalsın, dilim tutulmuşdu.
-O qeder de yox. Dedim biraz deyişiklik eleyim, ona da peşman oldum. Bütün gözler üstümdedir.-Xatire müellime bezgin halda dedi.
Onun sonuncu cümlesi Xeyal müellimin beyninde qarışıq fikirler yaratdı. “Bütün gözlel üstümdedi. O gözlelin heç de hamısı qadınlalın payına düşmü. Bu mektebde menim kimi neçe cavan müellim va? En azı üç dene. Analı çıxdım, o nişanlıdı. Qaldı ikisi. Hele on bilinci siniflelin oğlanlalını demilem.”
-Bi de bele bezenib-düzenib mektebe gelme.-deye derhal da mülkiyyetçiliyini ortaya qoydu.
-Ne?-Xatire müellime teeccüb ve kinaye ifade eden ses tonu ile ona baxdı.
-Eşitmedin? Bula mektebdi, konset yeli

<< 1 ... 395 396 [397] 398 399 ... 558 >>