ki ağlayacaq.
-Olan işdir, sebrli ol.-deye İsmayıl elini onun çiynine qoydu.
-Zarafat elemirem e, smaylik, üreyim doğrudan sancır.
-Sancacaq da, bu qeder fikir eleyirsen. Bir de özün demirdin, sevgi boş şeydir? Onda sene gülürdüm, amma sonra gördüm ki, sen haqlısan, doğrudan da boş şey imiş-İsmayıl köks ötürdü.-İndi ne olub?
-Bir-birimize güle-güle yer deyişmişik de.
-Düzdür, senin bu sevgi meselene çox da inanmıram,-İsmayıl ciddileşdi,-amma eger doğrudan da onu sevirsense, onu başa düşmeyi de bacarmalısan. O seni özüne dost bilir, belke de qardaşı kimi görür. Sen de durub birden-bire sevgi elanı elemisen. Özünü bir onun yerine qoy da. Sen nece qarşılayardın?
-Düz deyirsen,-Yusif fikirli şekilde dodaqlarını büzüb başını yelledi,-men heç bunu fikirleşmemişdim.-amma sonra ne fikirleşdise-Yox e, o seni sevmirem demir ki, sene inanmıram deyir.-dedi.
-İkisi de eyni şeydir de. Seni dost gözünde gördüyü üçün eşitdiklerine inana bilmir.
-Bunu heç düşünmemişdim.-Yusif razılıqla elini onun çiynine vurdu.-Sağol e, smaylik, biraz teselli verdin.
-Gücü ol biraz. Bir qız üçün özünü bu qeder salma.
Zerife dehlizde üzü pencereye dayanmış ağlayırdı. Bu vaxt yanında dayanıb onu sakitleşdirmeye çalışan Nigarın gözü ara pillekenin başında dayanıb telaşla onlara baxan Kenana sataşdı. O Nigarı görüb işare ile ne olduğunu xeber alırdı. Onu bele gören Nigar üzünü Zerifeye tutub:
-Özünü ele al biraz, Zeriş,-dedi,-Kenan buradadır, bize baxır.
-Buradadır?-Zerife tez üz-gözünü silmeye başladı.-Onun burada ne işi var?
Nigar yeniden Kenana sarı baxdı. Kenan bu defe ona Zeridfeni yanına göndermesini işare eleyirdi.
-Seni çağırır.-deye Nigar yeniden Zerifeye baxdı.
-Ee, de ki, gelmek istemir.-deye Zerife bezgin halda dillendi.
-Gecdir, özü gelir.-Nigar onlara yaxınlaşan Kenandan gözünü çekmeden dedi.
-Zeriş, ne olub sene? Niye ağlayırsan?-onlara yaxınlaşan Kenan telaşla soruşdu.
Zerfe Nigara baxdı. Nigar çiyinlerini çekdi.
-Anam biraz xestelenib. Davleniyası qalxıb-deye sonra

<< 1 ... 397 398 [399] 400 401 ... 558 >>